Page 102 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 102
- ในระยะที่ ๔ ของสมัยต้น เริ่มปรำกฏภำชนะดินเผำประเภท
หม้อก้นกลม ตกแต่งบริเวณไหลภำชนะด้วยลำยเส้นขีดผสมกับกำรระบำยด้วย
สีแดง ส่วนบริเวณล ำตัวภำชนะช่วงใต้ไหล่ลงมำตกแต่งด้วยลำยเชือกทำบ
ภำชนะดินเผำแบบนี้มีกรตั้งชื่อเรียกว่ำ “ภำชนะแบบบ้ำนอ้อมแก้ว” เพรำะได้
พบว่ำเป็นประเภทหลักที่พบในชั้นที่อยู่อำศัยสมัยก่อนประวัติศำสตร์ช่วงแรกที่
บ้ำนอ้อมแก้ว ซึ่งอยู่ไม่ไกลจำกบ้ำนเชียง
ผู้คนในช่วงแรกๆ ของบ้ำนเชียงสมัยต้นนั้นคงจะยังไม่มีกำรใช้วัตถุ
ที่ท ำด้วยโลหะ เครื่องมือมีควำมที่ใช้ส่วนใหญ่คือขวำนหินขัด เครื่องประดับที่
ใช้ก็ท ำจำกหินและเปลือกหอย แต่ต่อมำในรำว ๔,๐๐๐ ปีมำแล้ว จึงเริ่มมีกำร
ใช้โลหะส ำริดบ้ำง โดยใช้ท ำทั้งเครื่องประดับ เช่น แหวนและก ำไล และใช้ท ำ
เครื่องมืออื่นๆ เช่น หัวขวำนและใบหอก เป็นต้น
ข. สมัยกลำง (Middle Period) มีอำยุระหว่ำง ๓,๐๐๐ – ๒,๓๐๐
ปีมำแล้ว
ในช่วงนี้คนสมัยก่อนประวัติศำสตร์ที่บ้ำนเชียงเป็นเกษตรกรที่มีกำร
ใช้โลหะท ำเครื่องมือใช้สอยและเครื่องประดับแล้ว ทั้งนี้โดยในช่วงแรกๆ ของ
สมัยกลำงนั้นยังไม่มีกำรใช้เหล็ก มีแต่กำรใช้แต่โลหะส ำริดซึ่งเป็นโลหะผสมที่
มีทองแดงและดีบุกเป็นส่วนผสมหลัก จนต่อมำในช่วงกลำงสมัยซึ่งอยู่ในช่วง
รำว ๒,๗๐๐ – ๒,๕๐๐ ปีมำแล้ว จึงเริ่มปรำกฏกำรใช้เหล็กขึ้นที่บ้ำนเชียง
ประเพณีกำรฝังศพของคนสมัยก่อนประวัติศำสตร์ที่บ้ำนเชียงสมัย
กลำงเป็นแบบวำงศพในลักษณะนอนหงำยเหยียดยำว บำงศพมีกำรน ำภำชนะ
ดินเผำมำกกว่ำ ๑ ใบมำทุบให้แตกแล้วใช้เศษภำชนะดินเผำโรยคลุมทับบนศพ
ภำชนะดินเผำประเภทเด่นที่พบในหลุมฝังศพสมัยกลำงของ
บ้ำนเชียง ได้แก่ ภำชนะดินเผำขนำดใหญ่ ผิวนอกสีขำว ท ำส่วนไหล่ภำชนะ
หักเป็นมุมหรือโค้งมำกจนเกือบเป็นมุมค่อนข้ำงชัด มีทั้งแบบที่มีก้นภำชนะ
กลมและก้นภำชนะแหลม บำงใบมีกำรตกแต่งด้วยลำยขีดผสมกับลำยเขียนสีที่
บริเวณใกล้ปำกภำชนะ ในช่วงปลำยสุดของสมัยกลำงเริ่มมีกำรตกแต่งปำก
ภำชนะดินเผำรูปแบบเช่นนี้ด้วยกำรทำสีแดง
[๙๑]
