Page 117 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 117
ส่วนชุมชนสมัยก่อนประวัติศำสตร์สมัยสุดท้ำยของบ้ำนโป่งมะนำว
นั้นคงมีอำยุเริ่มต้นเมื่อช่วงใดช่วงหนึ่งในระหว่ำง ๒,๕๐๐ – ๒,๓๐๐ ปีมำแล้ว
โบรำณวัตถุและร่องรอยทำงโบรำณคดีที่เป็นของสมัยดังกล่ำวที่พบที่บ้ำนโป่ง
มะนำว ได้แก่ โครงกระดูกคนจ ำนวนมำกซึ่งล้วนมีสิ่งของเครื่องใช้
เครื่องประดับฝังร่วมอยู่ด้วย สิ่งของที่มักพบถูกฝังร่วมอยู่กับโครงกระดูก
ได้แก่ ภำชนะดินเผำ ก ำไลและแหวนส ำริด เครื่องมือเหล็ก ลูกปัดหินกึ่ง
อัญมณี เช่น หินโมรำและหินโมกุล ลูกปัดแก้ว ส่วนสิ่งของที่พบในปริมำณน้อย
ได้แก่ แม่พิมพ์ท ำด้วยดินเผำใช้ส ำหรับหล่อหัวลูกศรโลหะ แวดินเผำส ำหรับใช้
ปั่นเส้นด้ำย ลูกกระสุนดินเผำ เป็นต้น
หลักฐำนทำงโบรำณคดีเท่ำที่พบทั้งหมดแสดงให้เห็นว่ำตั้งแต่เมื่อ
สมัยก่อนประวัติศำสตร์ช่วงรำว ๒,๕๐๐ – ๒,๓๐๐ ปีมำแล้วนั้น บริเวณบ้ำน
โป่งมะนำวได้พัฒนำเป็นชุมชนขนำดใหญ่มำก ชุมชนนี้มีกำรจัดพื้นที่บำงส่วน
ไว้เป็นสุสำนโดยเฉพำะ ซึ่งแสดงว่ำชุมชนนี้มีระบบในกำรจัดระเบียบสังคม
มีประเพณีกำรท ำศพที่ยึดถือร่วมกันในชุมชน โครงกระดูกคนนับร้อยโครงที่
พบและถูกลักลอบขุดท ำลำยไปแล้วที่บริเวณวัดโป่งมะนำว เป็นหลักฐำนที่ชี้
ชัดเจนว่ำชุมชนนี้มีประชำกรหนำแน่นมำก
แม้ว่ำสิ่งของเครื่องใช้และเครื่องประดับท ำจำกวัสดุต่ำงๆ ที่คนสมัย
โบรำณอุทิศให้ศพแต่ละศพจะถูกลักลอบขุดไปขำยนักสะสมโบรำณวัตถุ ท ำให้
เรำขำดหลักฐำนส ำหรับกำรศึกษำหำควำมรู้ไปมหำศำล แต่ก็พอจะทรำบได้ว่ำ
เคยมีกำรพบโบรำณวัตถุมำกมำยในศพเหล่ำนั้น วัตถุบำงชิ้นเป็นสิ่งที่ได้มำ
จำกกำรแลกเปลี่ยนกับชุมชนอื่นๆ ทั้งที่อยู่ใกล้และไกล ทั้งหมดนี้แสดงว่ำ
หมู่บ้ำนสมัยก่อนประวัติศำสตร์ที่บ้ำนโป่งมะนำวเมื่อช่วงรำว ๒,๕๐๐ –
๒,๓๐๐ ปีมำแล้วนั้น ได้พัฒนำขึ้นเป็นศูนย์กลำงประชำกร ศูนย์กลำงเศรษฐกิจ
และศูนย์กลำงทำงวัฒนธรรมที่ส ำคัญยิ่งแห่งหนึ่งในภำคกลำงของประเทศไทย
ในปัจจุบัน ชำวบ้ำนโป่งมะนำวได้ร่วมมือกันอนุรักษ์แหล่งโบรำณคดี
และหลักฐำนทำงโบรำณคดีที่พบที่แหล่งโบรำณคดีนี้ไว้ โดยหวังให้เป็นแหล่ง
ศึกษำหำควำมรู้และเป็นแหล่งทรัพย์สินทำงวัฒนธรรมของประเทศชำติสืบไป
[๑๐๖]
