Page 84 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 84
ความน า
กำรศึกษำค้นคว้ำเรื่องรำวเกี่ยวกับมนุษย์ที่นักวิชำกำรท ำกันมำ
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันได้ควำมรู้ชัดเจนว่ำมนุษยชำติที่ปรำกฏอยู่ทุกดินแดน
ในโลกล้วนมีประวัติควำมเป็นมำที่ยำวนำนมำกและบรรพบุรุษรุ่นต่ำงๆ ของ
มนุษย์ในทุกดินแดนได้ทิ้งวัตถุที่แสดงถึงวัฒนธรรมสมัยต่ำงๆ เหล่ำนั้นไว้
มำกมำยและหลำกหลำยประเภท
โบรำณวัตถุที่แสดงร่องรอยของวัฒนธรรมสมัยอดีตดังกล่ำว
รวมเรียกได้ว่ำ “หลักฐำนทำงโบรำณคดี” ซึ่งสำมำรถจะรวบรวมมำศึกษำ
เพื่อให้เกิดควำมรู้ควำมเข้ำใจเรื่องรำวเกี่ยวกับวัฒนธรรม สังคม ประชำกร
และสิ่งแวดล้อมสมัยอดีตได้ด้วยกระบวนกำรขุดค้นตำมหลักวิชำกำรสำขำ
โบรำณคดี
กล่ำวโดยทั่วไปแล้ว หลักฐำนทำงโบรำณคดีของดินแดนต่ำงๆ
สำมำรถแบ่งอำยุสมัยได้หลำกหลำยวิธี ทั้งนี้ กำรแบ่งอย่ำงกว้ำงๆ ก็คือกำร
แบ่งออกเป็นหลักฐำนของวัฒนธรรม ๒ สมัยใหญ่ๆ คือ สมัยประวัติศำสตร์และ
สมัยก่อนประวัติศำสตร์
ตำมนิยำมในลักษณะกว้ำงๆ นั้น “สมัยก่อนประวัติศาสตร์”
หมายถึง เวลาในสมัยอดีตช่วงที่มนุษย์ยังไม่รู้จักท าการบันทึกเรื่องราว
ต่างๆ ไว้เป็ นลายลักษณ์ อักษร หรือยังไม่มีการจดบันทึกเป็ น
“ภาษาเขียน” ชนิดที่คนปัจจุบันอ่านหรือถอดความหมายออกมาได้
จำกนิยำมดังกล่ำวนี้ อำจน ำไปสู่กำรมองในแง่มุมหนึ่งได้ว่ำ
สมัยก่อนประวัติศำสตร์นั้น สำมำรถหมำยถึงช่วงระยะเวลำตั้งแต่เกิดโลกขึ้น
เมื่อประมำณ ๔,๖๐๐ ล้ำนปีมำแล้ว ลงมำจนถึงระยะเวลำที่มนุษย์เริ่มกำรจด
บันทึกเป็นลำยลักษณ์อักษร ซึ่งนับเป็นระยะเวลำที่ยำวนำนมำก
อย่ำงไรก็ตำม เนื่องจำกวิชำโบรำณคดีเน้นเรื่องคนและวัฒนธรรม
ของคน ค ำว่ำ “สมัยก่อนประวัติศำสตร์” ในสำขำวิชำนี้จึงครอบคลุมระยะเวลำ
เพียงแค่ตั้งแต่ช่วงที่เกิดบรรพบุรุษรุ่นแรกของคนและวัฒนธรรมของคนขึ้นใน
โลกมำจนถึงช่วงที่คนเริ่มจดบันทึกเท่ำนั้น
[๗๓]
