Page 118 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 110

- ัก ณะ าชนะดินเ า แตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น เช่น ลุ่มแม่น้ําคงคาตอนบน
เป็นแบบภาชนะดินเผาสีเหลืองปนน้ําตาลอ่อน (ochre coloured pottery) ภาชนะดินเผาสีดําและ

แดง (Black and Red Ware) ภาชนะดินเผา ประเภทเขียนสีขาวบนพื้นดําและแดง (White painted

Black-and-Red Ware) ในวัฒนธรรมบานาส (Banas Culture) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของราชสถาน
- ลักษณะเด่นอีกประการหนึ่งคือ อน าวรีย หิน (Megalith) เป็นที่มาของชื่อ

วัฒนธรรม Megalithic พบมากทางอินเดียใต้ (วัฒนธรรมนี้เริ่มพบในยุคทองแดงแต่พบมากในยุค
เหล็กในอินเดียใต้)

ห ่งโบราณคดีย คทอง ดง

1) ภาคตะวันตกของอินเดีย - วั น รร อหรรหร อบานั (Ahar / Banas culture)
ทางตอนเหนือของแคว้นราชสถาน ภาชนะดินเผาที่เป็นเอกลักษณ์ คือ ภาชนะประเภทสีดําและแดง

(Black and Red Ware)

2) ลุ่มแม่น้ําคงคาตอนกลาง
3) ภาคตะวันออกของอินเดีย

4) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

5) ภาคกลางของอินเดีย - วั น รร ั วา (Malwa Culture)
6) เดคข่าน - วั น รร จอร เว ห่งเดคข่าน (The Jorwe culture of the

Deccan

ย คเห ก

ยุคเหล็กมีความสําคัญกับประวัติศาสตร์และโบราณคดีของอินเดียเป็นอย่างมาก

เนื่องจากเป็นจุดที่จะนําไปสู่สมัยประวัติศาสตร์หรือชุมชนเมืองอีกครั้งหนึ่ง (หลังจากชุมชนเมืองของ
อินเดียปราก ครั้งแรกในอารยธรรมลุ่มแม่น้ําสินธุ-ยุคทองแดง)

การใช้เหล็กในอินเดียเริ่มราวครึ่งแรกของ 2,000 ป ก่อนคริสตกาล เช่นที่แคชเมียร์ ทาง

ตะวันออกเฉียงใต้ของราชสถาน (ที่อหรร - Ahar) ที่ราบลุ่มแม่น้ําคงคาตอนกลางระหว่างพาราณสีกับ
มิรซาปุร์ และแถบอินเดียใต้ที่วัตคัล (Watgal)

ที่มัลวา (วัฒนธรรม Ahar ทางตะวันออกเฉียงใต้ของราชสถาน) อายุราวครึ่งแรกของ

2,000 ป ก่อนคริสตกาล พบเครื่องมือเหล็กตั้งแต่ช่วงแรก กล่าวได้ว่าเหล็กเข้าสู่ระบบการผลิตที่มัลวา
ประมาณ 1,500 ป ก่อนคริสตกาล เป็นอย่างน้อย

ยุคเหล็กในภาคใต้ของอินเดียมีเอกลักษณ์สําคัญคือ การปราก ร่วมกับวัฒนธรรมหินตั้งซึ่งมี

การ ังศพและการสร้างหินตั้งในรูปแบบต่าง ๆ พบการใส่เครื่องมือเครื่องใช้เหล็กและภาชนะดินเผาแบบ
B&RW ในหลุมศพนั้น ๆ