Page 46 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 46

โบราณคดีอินเดีย | 38








                       อาย ของย คหินเก่าตอน  ายในอินเดีย
                                  การกําหนดอายุแหล่งโบราณคดีสมัยหินเก่าตอนปลายในอินเดียมีอายุที่หลากหลาย

                       ต่างกันไปในแต่ละแห่ง แหล่งที่มีอายุเก่าที่สุดอยู่ที่ประมาณ 45,000 ป มาแล้วจากแหล่งโบราณคดี
                       หมายเลข 55 ที่ ริวัต (Riwat)  การกําหนดอายุด้วยวิธีคาร์บอน 14 จากถ้ําซังเกา (Sanghao)  มีอายุ

                       ระหว่าง 45,845 -  37,705 ป ก่อนคริสตกาล ถึง 21,020 – 20,300 ป ก่อนคริสตกาล (range  from

                       41,825 ± 4120 BCE. to 20,660 ± 360 BCE.) ค่าอายุ 2 ค่าจากถ้ํากูรนูล (Kurnool) ในอานธระ
                       ประเทศ คือ 19,224  ป มาแล้วและ 16,686  ป มาแล้ว ส่วนในหุบเขาโซน (Soan  valley  )  ในภาค

                                                                                           20
                       กลางของอินเดียให้ค่าอายุจากเรดิโอคาร์บอนอยู่ในช่วง 12,000 – 10,000 ป มาแล้ว

                        ห ่งโบราณคดีย คหินเก่าตอน  าย (ภาพที่ 2.20)
                                  ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือที่ถ้ําซังเกา (Sanghao)  มีร่องรอยของเครื่องมือยุคหินเก่า

                       ตอนกลางและตอนปลาย เตาไฟ กระดูกสัตว์ และสิ่งที่อาจจะเป็นหลุมศพ

                                  เครื่องมือยุคหินเก่าตอนปลายยังพบที่เนินเขาโรหรี (Rohri) ในแคว้นสินธุ์ตอนบนและที่
                       ไมล์สโตน (Milestone) ในแคว้นสินธุ์ตอนล่าง

                                  ในอินเดียเหนือ ยุคหินเก่าตอนปลายที่แคชเมียร์ให้ค่าอายุประมาณ 18,000 ป มาแล้ว

                                  สิ่งของเครื่องใช้ยุคหินเก่าตอนปลายประกอบด้วยเครื่องมือที่ทําจากหินเชิร์ทซึ่งหาได้
                       แถบเทือกเขาวินธัย กระดูกสัตว์ที่พบในหุบเขาเบลัน (Belan) รวมถึงวัว-ควายป า แกะ และแพะ แต่

                       เนื่องจากแกะแลแพะไม่ใช่สัตว์พื้นเมืองจึงอาจถูกนําเข้ามาจากทางตะวันตกเฉียงเหนือ สิ่งนี้อาจแสดง
                       ให้เห็นถึงการเริ่มต้นการเลี้ยงสัตว์

                                  เครื่องมือยุคหินเก่าตอนปลายพบในหลายตําบลของแคว้นเบงกอลตะวันตก มีหลักฐาน

                       น้อยมากในอัสสัมและส่วนอื่น ๆของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่แถบเขาลัลมัย (Lalmai)  ของบัง-
                       คลาเทศ และในแถบลุ่มน้ํา Haora  and  Khowai ในตริปุระตะวันตก (western  Tripura)  ได้พบ

                       เครื่องมืออันเป็นลักษณะเฉพาะของยุคหินเก่าตอนปลายจํานวนมาก อาทิ ใบมีด เครื่องมือขนาดเล็ก
                       (burins) เครื่องมือปลายแหลมทําจากฟอสซิลของไม้ เครื่องมือประเภทนี้ยังพบที่ลุ่มน้ําอิระวดีตอนบน

                       ในประเทศเมียนมาด้วย















                        20
                         Singh : p.76.
   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51