Page 515 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 515
โบราณคดีอินนเดีย | 507
า ที 9.110 ระ ิวะจัณเ น ครห รติ,
คังไคโกณ โจ รั ราว ค. . 1025 ( . .. 1568)
ที า: (Harle, 1994, 317)
ําริด
สมัยโจ ะมีชืชื่อเสียงทางกการหล่อสําริดดซึ่งสืบต่อมาแแต่โบราณ ปรระติมากรรมสสําริดเป็น
ประติมากรรมมที่มีชื่อเสียงขของอินเดียใต้ต้ ส่วนใหญ่เป็ป็นประติมากกรรมเนื่องในศศาสนาฮินดู โดดยเฉพาะ
อย่างยิ่งในไศวนิกาย (ภาพพที่ 9.111-9.1114, 9.116)
37
สําริดของอินนเดียใต้มีส่วนผสมของทองแดงสูง เทคคนิคที่ใช้คือวิ ีธี lost wax ส่วนของ
เครื่องประดับบ มีการตกแต่งภายหลังกการหล่อ ประะติมากรรมสําาริดมักไม่มีประภามณฑลล้อมรอบ
ยกเว้นรูปศิวนนา ราช ซึ่งมีประภามณฑลลเป็นรูปเปลววไฟ (ภาพที่ 99.115) ประติติมากรรมศิวนนา ราชนี้
เป็นประติมากรรมสําริดที่มีมีชื่อเสียง โดยยเฉพาะท่าอาานันทตาณฑววะ (anandataandava) ซึ่งงเป็นแบบ
เฉพาะของอินนเดียใต้ ปประติมากรรมมสําริดของอินนเดียใต้ที่มักอุทิศถวายไว้ภภายในศาสนสถานนั้น
ยากแก่การกําาหนดอายุ
37 Rowland : ppp.196-199.
