Page 551 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 543

า ที 10.45 จิตรกรร ที ้ําเอ โ ร่าที 32 คริ ต ตวรร ที 9 ( ท ตวรร ที 14)

ที า: (Skira, 1963, 36; Seth, 2006, 69)

จิตรกรร ในดิน ดนท ิ นาด (Tamil Painting)

ทมิ นาดูเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมดราวิเดียนเริ่มขึ้นจากการเป็นอาณาจักรเล็ก ๆ
ตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 (พุทธศตวรรษที่ 11) จนมีอํานาจขึ้นเป็นอาณาจักรที่มีอาณาเขตกว้างขวาง

โดยราชวงศ์ปัลลวะในคริสต์ศตวรรษที่ 7 (พุทธศตวรรษที่ 12) จากนั้นราชวงศ์ปาณฑยะที่ปกครองอยู่
แถบมาทุระขึ้นมามีอํานาจในช่วงสั้น ๆ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9-12 (พุทธศตวรรษที่ 14-17) อํานาจอยู่

ในมือของราชวงศ์โจ ะ หลังจากนั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 (พุทธศตวรรษที่ 18) ดินแดนทมิ นาดู

ค่อนข้างยุ่งเหยิงมีราชวงศ์ต่าง ๆ เข้าครอบครองเป็นส่วน ๆ เช่น ราชวงศ์กดัมพะ คงคา โหยสะละ และ
ปาณฑยะ จนคริสต์ศตวรรษที่ 14 (พุทธศตวรรษที่ 19) ราชวงศ์วิชัยนครขึ้นมามีอํานาจ และท้ายที่สุดราว

คริสต์ศตวรรษที่ 17 (พุทธศตวรรษที่ 22) ราชวงศ์สุดท้ายที่มีบทบาทในดินแดนทมิ นาดูคือราชวงศ์นายกะ

จิตรกรรม าผนังของทมิ นาดู มีอายุตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 (พุทธศตวรรษที่ 12) เป็น
ต้นมา

จิตรกรร า นังราชวง วะ

กษัตริย์ปัลลวะผู้อุปถัมภ์ศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมปัลลวะที่สําคัญผู้หนึ่ง คือ พระ
เจ้านรสิงหวรมันที่ 2 (Narasimha Varman II) ค.ศ. 700-720 (พ.ศ. 1243-1263) หรือบางครั้งรู้จักกันใน

ชื่อราชสิงหะ (Rajasimha) พระองค์ผู้ทรงเลื่อมใสในองค์พระศิวะเป็นอย่างยิ่ง ทรงสร้างเทวาลัยที่มี

ชื่อเสียงคือไกลาสนาถและไอราวเตศวรแห่งกาญจี (Kailashnath and Airavateshvara at Kanchi),
เทวาลัยตลคิริศวร (Talagirisvara) ที่ปะนะมาลัย (Panamalai) (ภาพที่10.47) และเทวาลัยริม ั งทะเลที่

13
มหาพลีปุรัม (Shore Temple at Mahabalipuram)

13 Seth : pp.72-73.