Page 61 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 61

โบราณคดีอินเดีย | 53








                                  วัฒนธรรมยุคหินใหม่ที่โดดเด่นที่สุดที่อยู่ร่วมสมัยกับวัฒนธรรมฮารัปปัน คือ วัฒนธรรม
                       หินใหม่ทางใต้ของอินเดียในแคว้นกรรณา กะอานธระประเทศ และบางส่วนของทมิ นาดู กําหนด

                       อายุอยู่ในช่วง 2,400 – 2,000 ป ก่อนคริสตกาลนอกจากนี้ยังปราก วัฒนธรรมร่วมหินใหม่-ทองแดง
                       ในบริเวณอื่น ๆ อีกซึ่งอยู่ร่วมสมัยกับวัฒนธรรมฮารัปปันตอนปลาย

                                  ที่สําคัญที่สุดคือ วั น รร กะยะ ะ (Kayatha)  ทางภาคกลางของอินเดียใกล้เมืองอุ

                       ชเชน (ประมาณ 2,100  –  1,800  ป ก่อนคริสตกาล) และ วั น รร อหรร (Ahar)  แถบหุบเขาบา
                       นาส (Banas) ของราชสถาน (ประมาณ 2,000 – 1,600 ป ก่อนคริสตกาล)

                                  นอกจากนี้ก็มี วั น รร  ั วา (Malwa  Culture)  ในบริเวณหุบเขานรรมทา-ตัปติ
                       (Narmda-Tapti Valley) (ประมาณ 1,600 – 1,300 ป ก่อนคริสตกาล) ช่วงการอยู่อาศัยแรกสุดของ

                       วั น รร ห บเขา วัต ซึ่งเจริญอยู่ในบริเวณคันธาระ (ประมาณ1,500  –  1,000  ป ก่อนคริสตกาล)

                       วั น รร จอร เว (Jorwe Culture) ที่กระจายตัวทั่วบริเวณเดคข่าน (ประมาณ 1,300 – 1,000 ป
                       ก่อนคริสตกาล)  และวั น รร  าชนะ ีเห  องนว   (Ochre  Coloured  Pottery  Culture)

                         ะก  ่ เคร  อง  อเคร  องใช้ทอง ดง (Copper  Hoards)  บริเวณอุตตรประเทศตะวันตก หรรยนะ
                                                                                                32
                       และ ราชสถาน (Haryana and Rajasthan ประมาณ 2,000 – 1,000 ป ก่อนคริสตกาล)


                                  วัฒนธรรมยุคหินใหม่ในอินเดีย อาจแบ่งออกได้เป็น 4 กลุ่ม คือ
                                     - กลุ่มทางตะวันออก รวมถึงทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียแถบรัฐเบงกอล โอริสสา
                       และพิหาร ลักษณะของเครื่องมือหินแสดงให้เห็นถึงการติดต่อกับจีนและพม่า รวมถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

                                     - กลุ่มทางใต้รวมถึงแหล่งโบราณคดีในแคว้นกรรณา กะ อานธระประเทศ ทมิ นาดู

                       และอีกหลายแหล่งในอินเดียภาคกลาง (ภาชนะดินเผาแบบสีเทาขัดมันที่พบในกลุ่มนี้ดูเหมือนว่าจะมา
                       จากเอเชียตะวันตก) (ภาพที่ 2.34)

                                     - กลุ่มทางเหนือ รวมถึงแหล่งในบริเวณหุบเขาแคชเมียร์ จากรูปแบบการดํารงชีวิต
                       แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์กับตอนกลางของจีน

                                     - กลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือ รวมถึงแหล่งในบาลูชิสถาน สินธุ์ และปัญจาบ เครื่องมือ

                       หินแสดงให้เห็นความคล้ายคลึงกับที่พบในอิหร่านและเอเชียกลาง














                        32
                         Asthana, Shashi, History and Archaeology of India’s Contacts With Other Countries From Earliest Times to 300
                       B.C., (New Delhi: B.R. Publishings Corporation 1976), pp.71-72.
   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66