Page 93 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 93

โบราณคดีอินเดีย | 85








                                  •   ่   ่น้ํา ิน    ะบา  ชิ  าน (3,000 – 1,500   ก่อนคริ ตกา )
                                  อารยธรรมลุ่มแม่น้ําสินธุ จัดอยู่ในช่วงยุคทองแดง  มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองโมเหนโจดาโร

                       และฮารัปปา  มีเครื่องมือเครื่องใช้ทําด้วยสําริด (ที่เป็นทองแดงก็พบบ้าง)  มีการติดต่อกับชุมชนร่วม
                       สมัยในเอเชียไมเนอร์ (ดูรายละเอียดในหัวข้ออารยธรรมลุ่มแม่น้ําสินธุ)


                        ัก ณะเด่นของวั น รร ย คทอง ดง

                                     1) การใช้เครื่องมือเครื่องใช้ทองแดง (Copper Hoards) ทองแดงเป็นโลหะหลักที่ใช้
                       กันอยู่ในวัฒนธรรมยุคหัวเลี้ยวประวัติศาสตร์ในอินเดียลักษณะของเครื่องมือมีหลากหลาย เช่น  ฉมวก

                       ขวานมีปุ ม (trunnion axes) ดาบ ขวานสองคม (double-edged axes) ขวานมีบ้อง (socketed axes)

                       เครื่องมือรูปคล้ายคน (anthromorph) ขวานทองแดงรูปแบน
                                     2)  ลักษณะภาชนะดินเผา  ภาชนะดินเผาแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น เช่น ลุ่มแม่น้ําคงคา

                       ตอนบน เป็นแบบ าชนะดินเ า ีเห  อง นน้ําตา อ่อน (ochre coloured pottery)   าชนะดินเ า ีดํา

                         ะ ดง (Black and Red Ware)  าชนะดินเ า ระเ ทเขียน ีขาวบน  ้นดํา  ะ ดง (White painted
                                                                                                  19
                       Black-and-Red Ware) ในวัฒนธรรมบานาส (Banas Culture) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของราชสถาน
                                     3)  นิยมใช้หินขนาดใหญ่มาสร้างสุสาน  เรียกว่าอนุสาวรีย์หิน (Megalith)  เป็นที่มา

                       ของชื่อวัฒนธรรม Megalithic พบมากทางอินเดียใต้ วัฒนธรรมหินตั้งหรือหินใหญ่นี้ เริ่มพบตั้งแต่ยุค
                       ทองแดงในบางพื้นที่ และจะพบมากต่อเนื่องไปถึงยุคเหล็ก


                       วั น รร  าชนะดินเ า ีเห  อง นน้ําตา อ่อน (The Ochre Coloured Pottery Culture - OCP)

                                  เป็นภาชนะที่พบในช่วงการอยู่อาศัยของวัฒนธรรมฮารัปปันตอนปลายและเป็นส่วนหนึ่ง
                       ของวัฒนธรรมทองแดง  เริ่มมีการพบวัฒนธรรมของภาชนะประเภทนี้ในป ค.ศ. 1950-1951 ที่แหล่ง

                       โบราณคดี พิเซาลิ ในตําบลพะทวน (Bisauli - Badaun district) และราชปุร์ ปรรสุ ตําบลพิชเนาร์

                       (Rajpur Parsu - Bijnaur district) ในแคว้นอุตตรประเทศตะวันตก (ภาพที่ 3.9)
                                  ภาชนะดินเผาประเภทนี้พบกระจายเป็นบริเวณกว้างในแคว้นโดป (doab)        ทาง

                       ตอนกลางของลุ่มแม่น้ําคงคา อันเป็นที่ราบอันเกิดจากตะกอนน้ําพัดพา (alluvial plain) วัฒนธรรม
                       OCP อยู่ในชั้นทับถมที่ลึกประมาณ 2-3 เมตร มีสีน้ําตาล เนื้อละเอียด-ผสมทรายเล็กน้อย ผิวมักอยู่ใน

                       สภาพสึกกร่อน

                                  ที่หัสตินาปุระ (Hastinapura) ชั้นวัฒนธรรม OCP นี้พบอยู่ใต้ชั้นวัฒนธรรมภาชนะแบบ
                       Painted Grey Ware ลักษณะของภาชนะดินเผาที่พบมีทั้งที่เคลือบน้ําดินและเขียนสีดํา

                                                                                                20
                                  ที่พะหะทุรบัด ได้พบกลุ่มเครื่องมือทองแดงร่วมกับภาชนะดินเผาแบบ OCP

                        19
                         ดูเพิ่มเติมเกี่ยวกับภาชนะดินเผาแบบต่าง ๆ ในบทที่ 11 ภาชนะดินเผาอินเดีย
                        20 Agrawal : p.198.
   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98