Page 102 - ที่สุดในชีวิต นายโกวิท...ตำรวจป่า
P. 102
สมเด็จพระศร่นครินทราบัรมราชีชีนน่ เป็นึพระองคุ์แรก ในึโอกาสที�พระองคุ์ท�านึได้้เสด้็จ
พระราชีด้ำเนึินึเพื�อทรงปฏิบัติพระกรณียกิจในึพื�นึที� ซึ�งเป็นึหนึ้าที�ที�ได้้กระทำตลอด้มา
ไม�ว�าจะอย้�ในึตำแหนึ�งใด้
จากการที�ได้้มีโอกาสได้้ถึวายงานึพระองคุ์ท�านึเป็นึเวลายาวนึานึและบ�อยคุรั�ง ซึ�ง
นึอกจากจะนึำมาซึ�งคุวามปลื�มป่ติและเป็นึมงคุลส้งสุด้ในึชีีวิตของ พล.ต.อ. โกวิท วัฒนึะ แล้ว
เมื�อมีโอกาสก็จะนึำเอาสิ�งที�ได้้เกิด้ขึ�นึในึอด้ีตของชี�วงเวลาเหล�านึี� มาเล�าให้พ�อแม�พี�นึ้องฟััง
ด้้วยคุวามปลาบปลื�มและสำนึึกในึพระมหากรุณาธิิคุุณตลอด้มา เป็นึต้นึว�า “สมเด็จย่า
โป่รดเร่ยกขาน ตชีด. ทุกคนไม่วิ่าจะม่ยศตำแหน่งใดวิ่า “นาย” เชี�นึ นึายโกวิท ซึ�งพระองคุ์ท�านึ
จะทรงเรียกขานึชีื�อแบบนึี� ตั�งแต� ยศึ ร.ต.ต. มาจนึกระทั�งเป็นึผู้้้บัญชีาการตำรวจตระเวนึ
ชีายแด้นึ...”
“พระองคุ์ท�านึทรงให้คุวามรัก
คุวามเอ็นึด้้ ตชีด้. เสมือนึล้กหลานึ สังเกต
จากบางคุรั�งเมื�อเข้าเฝ้า พระองคุ์ท�านึ
จะตรัสว�า “นายโกวิิท เป่็นอย่างไรบั้าง
ล้กๆ ฉััน ได้ข่าวิวิ่าตอนน่�ชีักจะเกเรกัน
พวิกท่�อย้่แถึวิ...นั�นนะ...” และเมื�อ
พระองคุ์ท�านึโปรด้การทำอาหารเสวยเอง
โด้ยเฉพาะการเสด้็จไปพักยังพระตำหนึัก
ต�างๆ ในึต�างจังหวัด้ บางคุรั�งเมื�อได้้เห็นึ
“นึายโกวิท” ไปเข้าเฝ้าเพื�อถึวายการ
อารักขาตามปกติ จะเสด้็จมาทักทายใกล้ๆ
เพื�อถึามถึึงทุกข์สุข “นึายโกวิท” และเหล�า
ตชีด้. ทั�งหลาย และบางคุรั�งก็ทักทาย
ต�อท้ายว�า “พริกกะเหร่�ยงของฉัันหมดแล้วินะ” ซึ�งพริกกะเหรี�ยงเป็นึพริกที�พระองคุ์ทรงโปรด้
มากกว�าพริกชีนึิด้อื�นึๆ ตรัสว�ามันึเผู้็ด้และหอม ซึ�งบรรด้า ตชีด้. ถึ้าพบเห็นึที�ใด้จะนึำมาถึวาย
พระองคุ์ท�านึเสมอ จนึพระองคุ์ท�านึทรงรับสั�งว�าเสวยไม�ทันึ เอาไว้หมด้แล้วจะบอก
สิ�งเหล่าน่�นับัเป่็นควิามทรงจำท่�ยากจะลืม สำหรับั “นายโกวิิท...ตำรวิจป่่า” คนน่�
ไม่วิ่าจะเจริญก้าวิหน้าในตำแหน่งราชีการไป่ส้่ตำแหน่งใดก็ตาม
68 ที่สุดในชีวิต นายโกวิท...ตำารวจป่า
