Page 60 - ที่สุดในชีวิต นายโกวิท...ตำรวจป่า
P. 60

สมัยนึั�นึสแคุรบเบิ�ล ยังไม�เข้าไปแพร�หลายในึชีนึบท พ�อก็จะชีวนึล้กๆ มาทำคุำศึัพท์
              กันึเองโด้ยใชี้กระด้าษแข็งตัด้แล้วเขียนึตัวอักษรต�างๆ ลงไปนึำใส�กล�องแล้วจับขึ�นึมา
              เล�นึต�อศึัพท์กันึ บางวันึท�านึก็มาเล�นึกับพวกเราด้้วย เรื�องรักการอ�านึนึี�ก็ทำให้ของฝาก

              ของขวัญระหว�างพี�ๆ นึ้องๆ ในึโอกาสต�อมาจนึกระทั�งปัจจุบันึ ส�วนึใหญ�ก็จะเป็นึหนึังสือ
              ที�คุาด้ว�าอีกฝ่ายหนึึ�งนึ�าจะยังไม�มีและบ้านึของทุกคุนึก็รกไปด้้วยหนึังสือ


                   นึอกจากนึี�พ�อยังเป็นึคุนึชีอบเขียนึบันึทึก สมุด้ได้อารี�ของท�านึจะมีการเขียนึเล�า

              เหตุการณ์รายละเอียด้ต�างๆ ไว้ทุกวันึตลอด้ปีท�านึก็อยากจะปล้กฝังเรื�องนึี�กับล้กๆ ด้้วย
              ฉะนึั�นึสำหรับล้กๆ ที�เริ�มโตแล้ว ของขวัญพิเศึษตอนึปีใหม�ของท�านึก็คุือ สมุด้ได้อารี�
              ท�านึซื�อให้เรื�อยมาทุกปีแม้ว�าพวกล้กๆ จะเรียนึจบทำงานึกันึแล้ว ได้อารี�ที�ท�านึซื�อแจก
              เป็นึประจำคุือได้อารี�ของมหาด้ไทย ท�านึแจกให้จนึกระทั�งปีที�ท�านึเสียชีีวิต ผู้้้เขียนึได้้มรด้ก

              จากพ�อในึเรื�องการชีอบเขียนึ ส�วนึพี�วิทได้้มรด้กในึเรื�องการชีอบซื�อได้อารี�แจก คุือหลังจาก
              พ�อตายพี�วิทรับหนึ้าที�ซื�อแจกนึ้องๆ ต�อ และขยายไปให้เพื�อนึฝ้งด้้วยในึโอกาสต�อมา


             เรื�องควิามขยัน อดทน ป่ระหยัดและเก็บัออม



                   พ�อแม�เป็นึตัวอย�างที�ด้ีในึเรื�องคุวามขยันึอด้ทนึ ประหยัด้และเก็บออม ก�อนึที�พ�อ

              จะเรียนึกฎหมายที�ธิรรมศึาสตร์จบ ท�านึสมัคุรเรียนึด้้วยแล้วทำงานึด้้วย โด้ยเป็นึคุร้สอนึ
              ภาษาอังกฤษอย้�ที�โรงเรียนึผู้ักไห� “สุทธาป่ระมุข” ซึ�งเป็นึโรงเรียนึมัธิยมประจำอำเภอ
              ที�เก�าแก�มากปีนึี�อายุคุรบ 90 ปีแล้ว ซึ�งเป็นึโรงเรียนึเด้ียวกับที�พี�วิท และนึ้องๆ ทุกคุนึ เรียนึ

              ในึระด้ับมัธิยมศึึกษาตอนึต้นึ


                   พวกเราเคุยเห็นึพ�อเอานึักเรียนึมาสอนึพิเศึษให้สอนึ
              เด้ี�ยวบ้าง กลุ�มบ้าง ทั�งที�โรงเรียนึและที�บ้านึ ชี�วงท�านึจบ
              กฎหมายแล้วโอนึมารับราชีการมหาด้ไทย เสาร์-อาทิตย์

              ท�านึก็ไม�อย้�บ้านึ ออกไปเยี�ยมเยือนึชีาวบ้านึตลอด้ แม�เคุย
              ถึามท�านึว�าทำไมต้องขยันึไปทุกเสาร์-อาทิตย์ สมัยท�านึ
              เป็นึปลัด้อำเภอท�านึก็บอกว�า “ยังเป็นึล้กนึ้องเขาอย้�

              ต้องขยันึทำงานึ เรียนึร้้งานึให้มากเข้าไว้” พอได้้เป็นึ
              นึายอำเภอ ท�านึก็ยังทำเหมือนึเด้ิม คุราวนึี�พอแม�ถึามใหม�
              ว�าเป็นึหัวหนึ้าเขาแล้วก็ยังเห็นึไม�มีวันึหยุด้เหมือนึเด้ิม





              26 ที่สุดในชีวิต นายโกวิท...ตำารวจป่า
   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65