Page 297 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 289

เสาที่มีหัวเสารูปวัว - สูง 13.21 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลางที่โคนเสา 1.12 เมตร ที่ยอดเสา
64 เซนติเมตร เสารูปวัวมีขนาดเพรียวกว่าเสารูปสิงห์ และรูปวัวก็มีขนาดเล็กกว่าสิงห์ เสารูปวัวไม่มี
28
จารึก วัวนั้นเดิมเป็นสัญลักษณ์ในศาสนาฮินดู อาจเป็นการประกาศถึงความเป็นจักรวรรทินในยุค
แรก ๆ จากรูปแบบศิลปะเราจะสังเกตได้ว่า ส่วนลําตัววัวยังสลักให้เหลือส่วนของแกนหินอาจเพื่อช่วย

ในการรับน้ําหนัก

เสาที่มีหัวเสารูปสิงห์ – ส่วนฐาน ังลึกลงไปในดินประมาณ 5 เมตร โคนเสาตั้งอยู่บน
แผ่นหิน

จารึก ระเจ้าอโ ก
29
จารึกพระเจ้าอโศก แบ่งได้เป็น 2 ประเภทคือ
1. จารึกบนหิน (Inscriptions on Rocks) แบ่งได้เป็น 3 กลุ่มย่อยคือ

1.1 Minor Rock Edicts คือ จารึกพระบรมราชโองการฉบับรองบนศิลา
1.2 Rock Edicts จารึกพระบรมราชโองการบนศิลา เช่น Bhabru Rock

Edict
1.3 จารึกบนผนังถ้ํา (Cave Inscriptions) เช่น จารึกในถ้ําที่เทือกเขาบารา-

บาร์

2. จารึกบนเสาหิน (Inscriptions on Pillar or Stone) แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ
2.1 Minor Pillar Edicts จารึกพระบรมราชโองการฉบับรองบนเสาหิน เช่น

ที่ Lumbini, Nigliva, Sarnath, Kosambi, Sanchi

2.2 Pillar Edicts จารึกพระบรมราชโองการบนเสาหิน
2.3 Pillar Inscriptions จารึกบนเสาหิน

อัก ร
จารึกของพระเจ้าอโศก ใช้อักษร 4 ชนิด คือ

- อักษรพราหมี (Brahmi Script) หรืออักษรพราหมีสมัยพระเจ้าอโศก (Asokan

Brahmi Script) พบใช้ทุกภาคของอินเดีย
- อักษรอรามาอิก (Aramaic Script) ส่วนใหญ่พบในอาฟกานิสถาน

- อักษรกรีก (Greek Script)

- อักษรขโรษฐี (Khroshthi Script) พบในประเทศปากีสถานและทางตะวันตก
ของอาณาจักร

28
Gupta : pp.24-25.
29 ดู D. C. Sircar, Inscriptions of Asoka (India: Ministry of Information and Broadcasting, 1889), pp. 29-31.