Page 342 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 334

6. เ ท า (Bedsa) ราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล (ราวพุทธศตวรรษที่ 4 –

ต้นพุทธศตวรรษที่ 5) เป็นถ้ําในช่วงต้นที่มีพัฒนาการไปมากกว่าถ้ําก่อนหน้านี้ (รองจากถ้ําการ์ลีที่มี
พัฒนาการสูงสุดในกลุ่มนี้) มีการสลักที่ส่วนของหน้าถ้ําที่โดดเด่น มีทางเดินหน้าถ้ํา (vestibule), มีเสา

2 เสาที่อยู่ระหว่างเสาติดผนัง มีผังคล้ายทางเข้าของโบสถ์กรีก

เสา 8 เหลี่ยม 2 ต้นด้านหน้า มีโคนเสารูปแจกัน มีส่วนหัวเสาเป็นประติมากรรม
รูปสัตว์ (ช้าง ม้า) ที่อยู่ในท่าคู้เข่า และบุคคลชายหญิงสวมเครื่องประดับ ภายในถ้ําที่ส่วนของหลังคา

22
เสา และสถูป มีร่องรอยภาพเขียนสี (ภาพที่ 8.51-8.52)

า ที 8.51 เจติย านที ้ําเ ท า า ที 8.52 ที า: (Harle, 1994, 53)
ที า: (Singh, 2008, 459)

7. การ ี (Karli) เป็นสถาปัตยกรรมที่เจาะเข้าไปในภูเขาที่ได้รับการพัฒนาถึงขั้น

สูงสุด สถาปัตยกรรมแบบนี้ซึ่งใช้ทําพิธีกรรมและเป็นที่อยู่ของพระสง ์ด้วยนั้น มักสร้างอยู่ในหุบเขาที่

ห่างไกลหรืออยู่ในบริเวณที่ลาดเชิงเขาที่เข้าไปถึงได้ยาก ที่ทางเข้าด้านหน้ามีเสาขนาดใหญ่ ภายในมี
23
ห้องโถงสําหรับประกอบพิธีกรรมและที่ประชุมสง ์ซึ่งจะหันหน้าเข้าสู่องค์สถูป (ภาพที่ 8.53)

22 ดู Brown : p.23; Harle : p.54.
23
Zimmer : 1984, Stierlin Stierlin, Henri, Architecture Universelle : Inde Bouddhique, hindoue et Jaina (Italie:
Office du livre, 1968)