Page 509 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 501

า ที 9.97

า ที 9.96 ระ ท ร อ ราวดี ียร ระ ท ร อ ราวดี

ที า: (Sarkar, 1992, pl.i) ที า: (Rowland, 1953, pl.72)

พระพุทธรูปอมราวดีมีทั้งประทับนั่ง (ขัดสมาธิอย่างหลวม ๆ) และยืน (นิยมยืนในท่าสม-

ภังค์) ครองจีวรหนา และมักห่มเฉียง จีวรแบ่งเป็นริ้วเท่า ๆ กันทั้งองค์ ที่เบื้องล่างมีขอบจีวรหนายกจาก
ด้านขวาขึ้นมาพาดข้อพระหัตถ์ซ้าย พระหัตถ์ขวามักแสดงปางประทานอภัย โดยยกขึ้นเสมอพระอังสา

33
และหัน าพระหัตถ์ออกข้างนอก
ลักษณะประติมานวิทยาของพระพุทธรูปแบบอมราวดีเป็นแบบผสมคือบนภาพสลักแผ่น
เดียวกันจะมีทั้งสัญลักษณ์ที่ใช้แทนพระพุทธรูปและภาพพระพุทธรูปในรูปมนุษย์ ศิลปะอมราวดีไม่กล้า

แสดงปางปรินิพพาน แต่จะใช้สถูปเป็นสัญลักษณ์ ตัวอย่างเช่นภาพสถูปที่ชัคคัยยเป ะและที่อมราวดี
ศิลปะอมราวดีมีความนิยมในการสร้างพระพุทธรูปนาคปรก ซึ่งไม่ปราก ในศิลปะอินเดีย

เหนือ

เดคข่าน

ราชวง จา กยะ ตอน ายของคริ ต ตวรร ที 6- ายคริ ต ตวรร ที 8 ( ท ตวรร ที 11-13)
จา กยะตะวันตกช่วงต้น (ก างคริ ต ตวรร ที 6/ ท ตวรร ที 11)

กษัตริย์สําคัญองค์แรกของราชวงศ์คือปุลเกศิน 1 (ค.ศ. 535-566/ พ.ศ. 1078-1109)

ส่วนปุลเกศินที่ 2 (ค.ศ. 610-642/ พ.ศ. 1153-1185) เป็นผู้ที่มีชัยเหนือพระเจ้าหรรษะแห่งกาโนชและ
ยึดกาญจีปุรัม เมืองหลวงของปัลลวะได้ และขยายอาณาจักรของจาลุกยะไปถึงมหาราษ ระ กอนกาน

(Konkan) และกรรณา กะทั้งหมด และอาจรวมถึงคุชราต รัชกาลของพระองค์สิ้นสุดลงด้วยการถูกยึด

ครองดินแดนทั้งหมดรวมทั้งเมืองหลวงพาทามิ โดยกษัตริย์แห่งราชวงศ์ปัลลวะ

33 สุภัทรดิศ ดิศกุล : หน้า 90; ดูเพิ่มเติมใน เชษฐ์ ติงสัญชลี, 2554.