Page 570 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 562

ช่างในสกุลราชปุตนิยมบรรยายภาพเหตุการณ์และท่วงทํานองแบบรัก ๆ ใคร่ ๆ มีการซ่อน
32
สัญลักษณ์อยู่ คล้ายกับการแสดงสัญลักษณ์ทางนา ศิลป บุคคลสําคัญในภาพจะไม่มีการแสดงอารมณ์
บนใบหน้าแต่จะแสดงท่าทางหรือกิริยาแทน ส่วนชนชั้นล่างหรือป ศาจเท่านั้นที่จะมีการแสดงอารมณ์บนสี
หน้าจิตรกรรมสกุลช่างราชปุตแสดงถึงรสนิยมในการเล่านิยายการแสดงท่าเคลื่อนไหวและความงาม

เทคนิค - เทคนิคการวาดภาพกึ่งปูนเป ยกกึ่งแห้ง (fresco secco) และเทคนิคการวาดด้วย

สีที่ประกอบด้วยน้ํามันหรือน้ํามันและไข่พื้นปูนที่ใช้จะใช้สีขาวหรือสีแดงอิฐเริ่มร่างด้วยสีดําหรือแดง
แล้วลงสี จากนั้นเคลือบด้วยผง chunam หรือผงชอล์กละเอียด แล้วทากาวเพื่อให้เป็นมันเงานอกจากนี้

อาจมีการเขียนบนโมเสกแก้ว บนกระเบื้อง บนช่องกระจกหรือหน้าต่าง บนประติมากรรมที่ทําจาก
33
หินปูน หินอลาบาสเตอร์ แผ่นปูนปั น เป็นต้น
ี - สีที่ใช้สกัดจากแร่ พืช หอยสังข์ หรือบางครั้งได้มาจากหินมีค่า ทอง และเงิน การ

เตรียมสีมีขั้นตอนที่ซับซ้อน บางครั้งใช้เวลาเป็นสัปดาห์ แปรงที่ใช้มีความละเอียดมาก
การใช้สีของจิตรกรสกุลช่างราชปุตมักแ งความหมายในตัวเอง เช่น การใช้สีแดงหมายถึง

สัญลักษณ์ของความโกรธ ความก้าวร้าวรุนแรง สีเหลืองแสดงความป ติยินดี สีน้ําตาลแสดงความรู้สึกทาง
34
กามารมณ์ เป็นต้น
35
ก ย่อยของจิตรกรร ก ช่างราช ต สกุลช่างราชปุตแบ่งเป็น 2 สกุลช่างใหญ่ คือ

- สกุลช่างราชปุตนะ
- สกุลช่างที่เจริญขึ้นแถบทิวเขาหิมาลัย และจิตรกรรมขนาดเล็ก มีชื่อว่า ปหารี

(Pahari) หรือแห่งภูเขา

32 กําจร สุนพงษ์ศรี, ประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดีย, (กรุงเทพ : สํานักพิมพ์แห่งจุ าลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553), หน้า 346.
33 Hermann Goetz, Rajput Art and Architecture, Edited by Jyoindra Jain and Jutta Jain-Neubauer, (Wiesbaden:
Franz Steiner Verlag Gmbh, 1978), pp.5-6.
34
กําจร สุนพงษ์ศรี : หน้า 348.
35 สุภัทรดิศ ดิศกุล : หน้า 245.