Page 85 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 85

โบราณคดีอินเดีย | 77








                                     ่   ่น้ําคงคาตอนก าง ( The Middle Ganga Valley)
                                  มีแหล่งโบราณคดีสมัยหัวเลี้ยวประวัติศาสตร์จํานวนมากในพื้นที่นี้เช่นที่นรรหัน (Narhan) ใน

                       ตําบลโครัขปุร์ (Gorakhpur) จากการขุดค้นที่นี่แสดงให้เห็นถึงลําดับชั้นวัฒนธรรมที่มีอายุตั้งแต่ราว 2,000 ป
                       ก่อนคริสตกาลจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7 ชั้นวัฒนธรรมชั้นแรก (บางครั้งเรียกวัฒนธรรม Narhan)  มีอายุราว

                       1,300  –  700  ป ก่อนคริสตกาล ได้พบร่องรอยของบ้านมีลักษณะเป็นเรือนขัดแตะ (wattle-and-daub

                       house) พบร่องรอยของเสาบ้านและเตาไฟ ภาชนะดินเผาที่พบเป็นแบบ BRW (Black and Red Ware) ที่มี
                       การเขียนสีขาว ควบคู่กับภาชนะเคลือบน้ําดินสีดําเขียนสีขาว ภาชนะเคลือบน้ําดินสีแดง และภาชนะสีแดงผิว

                       เรียบ นอกจากนี้ยังพบเครื่องมือทําจากกระดูก ลูกปัดดินเผา และขวานหินขัด ได้พบแหวนและเบ็ดที่ทําจาก
                       ทองแดง พบสําริดที่มีส่วนผสมของดีบุกต่ํา งานโลหะจะพบว่ามีการใช้เทคนิคต่าง ๆ เช่นการทําโลหะผสม

                       การตีเย็น การเผา การตี (anneal) และการหล่อ

                                  ในบริเวณลุ่มแม่น้ําคงคาตอนกลางนี้ มีแหล่งโบราณคดีหลายแหล่งที่แสดงถึงวัฒนธรรมหินตั้ง
                       เช่นแถบตอนในและบริเวณใกล้ ั งเหนือของเทือกเขาวินธัยในอัลลาหบัด ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอุตตรประเทศ

                       ส่วนใหญ่เป็นหินตั้งแบบ Cairns and stone circle หลุมศพบางหลุมเป็นการ ังเฉพาะส่วน (fractional) บางหลุม

                        ังร่วมกับสัตว์ บางหลุมมีเพียงสัตว์เลี้ยง และบางแห่งไม่พบทั้งคนและสัตว์ แสดงว่าเป็นเพียงอนุสรณ์สถาน
                                  Megaliths  ทางตอนใต้ของอุตตรประเทศ ส่วนใหญ่จัดอยู่ในช่วงก่อนยุคเหล็ก (Pre-Iron

                       Age) ยกเว้นที่โกเตียในหุบเขาเบลัน (Kotia in the Belan valley) ที่ได้พบเครื่องมือเหล็กด้วยกําหนด
                                                     5
                       อายุราว 800 – 300 ป ก่อนคริสตกาล

                                  •  าคตะวันออกของอินเดีย (Eastern India)

                                  ในช่วงหัวเลี้ยวประวัติศาสตร์ในอินเดียตะวันออก เจริญสืบต่อมาจากยุคก่อนประวัติศาสตร์
                       ตัวอย่างเช่นที่แหล่งโบราณคดีฉิรันท์ (Chirand) การอยู่อาศัยในช่วงแรกอยู่ในยุคหินใหม่ ต่อด้วยการอยู่อาศัย

                       ช่วงที่ 2 เป็นยุคทองแดง ในช่วงนี้โบราณวัตถุที่พบได้แก่เครื่องมือเครื่องใช้ขนาดเล็ก (microliths) polished

                       celts ลูกปัดที่ทําด้วยดินเผา หินสบู่ (steatite) และหินกึ่งมีค่า ภาชนะดินเผาที่โดดเด่นคือ BRW นอกจากนี้ก็
                       ยังมีภาชนะแบบสีเทา/สีเหลืองนวล (grey/buff) และแบบเคลือบน้ําดินสีดํา-แดง เครื่องมือเครื่องใช้ทองแดง

                       จะปราก ในชั้นที่อยู่อาศัยช่วงที่ 2 ขณะที่ชั้นเหนือขึ้นไปปราก เครื่องมือเครื่องใช้เหล็ก อายุเก่าสุดของชั้นที่
                       อยู่อาศัยชั้นที่ 2 ที่ฉิรันท์นี้อยู่ที่ 1,936 - 1,683 ป ก่อนคริสตกาล















                        5
                          Singh, pp.223-225.
   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90