Page 86 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 86
โบราณคดีอินเดีย | 78
ดูเหมือนว่ารูปแบบวัฒนธรรมในพิหารจะมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับเบงกอลตะวันตก
ที่เบงกอลตะวันตก ได้พบแหล่ง BRW ถึง 65 แห่ง ช่วงที่ปราก อยู่ประมาณ 1,500 ป ก่อนคริสตกาล
สิ่งของที่พบในแหล่ง BRW ของเบงกอลจะมีลักษณะคล้าย ๆ กัน คือ ภาชนะดินเผา เครื่องมือหิน
ลูกปัดจากหินกึ่งมีค่า และเครื่องมือเครื่องใช้ทองแดงจํานวนไม่มากนัก ข้าวเป็นพืชปลูกที่สําคัญ จากการ
ที่ได้พบกระดูกกวางและเขากวางจํานวนมากแสดงให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ของป าและทุ่งหญ้า
กลุ่มคนที่อาศัยในที่ราบที่ทําการเกษตรกรรมคงมีการติดต่อกับชุมชนรวมถึงกลุ่มคนหาของป า-ล่าสัตว์
ที่อาศัยอยู่ในแถบที่ราบสูงโฉตะนัคปุร์ (Chotanagpur) ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อุดมไปด้วยหินและสินแร่
โดยเฉพาะทองแดงและตะกั่ว แหล่งโบราณคดี BRW แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์กับเหล็ก แต่การ
6
ผลิตเหล็กจะปราก อย่างชัดเจนช่วงหลังชั้นวัฒนธรรม BRW
ในโอริสสาได้พบเครื่องมือหินยุคหินใหม่บนผิวดินหลายแห่ง จากการที่ไม่ได้มาจากชั้น
ดินจึงยากในการกําหนดอายุ ที่ตําบลมยุรภัญช์ (Mayurbhanj district) ค่าอายุจากชั้นดินที่พบ
เครื่องมือยุคหินใหม่ประเภท celt และเครื่องมือเครื่องใช้ทองแดงอยู่ที่ประมาณ 800 ป ก่อนคริสตกาล
เมื่อไม่นานมานี้ ได้พบแหล่งผลิตเครื่องมือยุคหินใหม่ประเภท celt ที่ Sulabhdihi ในตําบล
สุนทรรครรห์ (Sundargarh) ในแคว้นโอริสสา
• าคตะวันออกเฉียงเหน อ (The North-East)
รัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือรวมถึงอัสสัม อรุณฉัลประเทศ (Arunachal Pradesh)
เม ลยะ (Meghalaya) ตริปุระ มณิปุระ นาคาแลนด์ และ ไมโซรัม (Mizoram) พบหลักฐานจํานวน
มาก แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้มาจากการขุดค้น
ในแคว้นมณีปุระ ค่าอายุโดยวิธีเทอร์โมลูมิเนสเซนส์จากชิ้นส่วนภาชนะดินเผาลายเชือก
ทาบที่ขึ้นรูปด้วยมือจากนัปฉิก (Napchik) อยู่ระหว่าง 2,000 – 1,300 ป ก่อนคริสตกาล (1650 + 350
BE.) ซึ่งที่แหล่งนี้ได้พบเครื่องมือหินประเภทสับตัด เครื่องมือขูด สะเก็ดหิน และมีดมีคม (edged
knife) หินบด และเครื่องมือแบบ celt ขัดมัน
• าคก างของอินเดีย (Central India)
วัฒนธรรมอะหรร (Ahar Culture) ที่เจริญอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของราชสถานได้แผ่
เข้ามาสู่พื้นที่ของอินเดียภาคกลางด้วย เรียกว่า วั น รร ั วา
วั น รร ั วา (Malwa Culture) รูปแบบวัฒนธรรมที่ตั้งชื่อตามแหล่งที่พบ คือ
เขตที่ราบสูงมัลวา (Malwa plateau)
6
Singh : p.225.
