Page 369 - วัชรยานยันตระ
P. 369
ทรงธรรม ปาณสกุณ. (2548). “ร่องรอยพุทธศาสนาในอาณาจักรเขมร
โบราณก่อนพุทธศตวรรษที่ 17.” วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหา
บัณฑิตสาขาวิชาเขมรศึกษา คณะโบราณคดี บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทิพย์วรรณ วงศ์อัสสไพบูลย์. (2555). “การศึกษาร่องรอยของบ้านเมือง
โบราณบริเวณใกล้เคียงศาสนสถานประจ าโรงพยาบาลสมัยพระเจ้า
ชัยวนมันที่ 7 ในเขตจังหวัดนครราชสีมา สุรินทร์ และบุรีรัมย์.”
วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาโบราณคดีสมัย
ประวัติศาสตร์ คณะโบราณคดี บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย
ศิลปากร.
บุญสม ส าเภาทิพย์. (2533). คู่มือน าชมปราสาทหินพิมาย. กรุงเทพฯ,ด่าน
สุทธาการพิมพ์.
ประสงค์ ชาวนาไร่. (2528). “การศึกษาประติมากรรมเครื่องใช้ส าริดในศิลปะ
เขมรในประเทศไทย.” วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขา
โบราณคดีสมัยประวัติศาสตร์ คณะโบราณคดี บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ผาสุข อินทราวุธ. (2518). “อิทธิพลของพุทธตันตระที่มีต่อศาสนาฮินดู”
โบราณคดี 6, 2 (ธันวาคม): 4-14.
________. (2530). พุทธศาสนาและประติมานวิทยา. นครปฐม: โรงพิมพ์
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
่
________. (2543). พุทธประติมาฝายมหายาน. กรุงเทพฯ, โรงพิมพ์อักษร
สมัย.
พจนา จันทรสันติ. (2551). ประตูสู่การภาวนา แปลจาก The Living Dharma
Series ของ ท่านชักดุด ตุลกู. กรุงเทพฯ.
พิริยะ ไกรฤกษ์. (2555). รากเหง้าแห่งศิลปะไทย. กรุงเทพฯ: ริเวอร์ บุ๊คส์.
359
