Page 371 - วัชรยานยันตระ
P. 371
หม่อมราชวงศ์ สุริยวุฒิ สุขสวัสดิ์. (2543). “เนินทางพระ : แหล่งโบราณเขมร
แบบบายน ในจังหวัดสุพรรณบุรี.” ใน กัมพูชาราชลักษมีถึงศรีชัย
วรมัน. กรุงเทพฯ: บริษัทพิฆเณศ พริ้นติ้ง เซนเตอร์ จ ากัด.
หม่อมหลวง สุรสวัสดิ์ สุขสวัสดิ์. (2554). ศิลปะในประเทศพม่า. กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์เดือนตุลา.
________. (2558). พระพุทธรูปล้านนากับคติพระพุทธศาสนามหายานแบบ
ตันตระนิกายวัชรยาน. เชียงใหม่: สนพ.มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุรินทรฤาชัย (จันทร์ ตุงคสวัสดิ). (2506). จดหมายเหตุแห่งพุทธอาณาจักร
ของพระภิกษุฟาเหียน. แปลและเรียบเรียงจากต้นฉบับของ
ศาสตราจารย์ เจมส์ เล็กจ์ เอ็ม.เอ.แอลแอล.ดี. พระนคร: สถิติ
การพิมพ์.
ภาษาต่างประเทศ
Aung Thaw. (1972). Historical Sites in Burma. Burma: Sarpay Beikman
Press.
Beguin, Gilles. (2009). Buddhist Art: An Historical and Cultural Journey.
Bangkok: River Books.
Behera, Karuna Sagar. (1998). Sculpture Masterpieces from Orissa:
Style and Iconography. New Delhi: Aryan Books International.
Bhattacharyya, Benoytosh. (1968). The Indian Buddhist Iconography:
Based on the Sadhanamala and Other Cognate Tantric Texts
of Ritual. Calcutta: Firma K.L. MUKHOPADHYAY.
Bhattacharyya, Benoytosh. (1980). An Introduction to Buddhist
Esoterism. New Delhi: Motilal Banarsidass.
Bhattacharyya, Dipak Chandra. (1974). Tantric Buddhist Iconographic
Sources. New Delhi: Munshiram Manohar.
361
