Page 154 - วิวัฒนาการของมนุษย์
P. 154
บทที= \ : บรรพบุรุษของมนุษย์สกุล โฮโม 147
โฮโม รูดอล์ฟเฟนซิส รู้จักทําและใช้เครื=องมือหินแบบโอลโดวานเช่นเดียวกับ โฮโม
แฮบิลิส ซึ=งแสดงว่าเป็นกลุ่มที=เสาะหาแหล่งอาหารที=หลงเหลือจากการล่าของสัตว์อื=นๆ
ไม่ใช่เป็นนักล่าสัตว์เอง และคงจะอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที=เป็นป่าไม้แบบเดียวกับที=
โฮโม แฮบิลิส อาศัยอยู่ ก่อนจะสูญพันธุ์ไปเมื=อประมาณ c.T ล้านปีมาแล้ว และมี
โฮโม สายพันธุ์อื=นเข้ามาแทนที= หรืออาจจะวิวัฒนาการไปเป็น โฮโม อีเรกตัส หรือ โฮโม
เออร์แกสเตอร์ ต่อไป (McHenry and Coffing 2000)
โฮโม อีเรกตัส
โฮโม อีเรกตัส (Homo erectus) โดยรากศัพท์มีความหมายว่า “มนุษย์ที=เดินตัว
ตรง” ซากบรรพชีวินของ โฮโม อีเรกตัส ถูกค้นพบครั)งแรกในปี cã91 ที=แหล่งตรินิล (Trinil)
บนเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย โดยนักกายภาพชาวดัตช์ ชื=อ อูจีน ดูบัวส์ (Eugene
Dubois, 1858-1941) ซากบรรพชีวินที=พบประกอบด้วยกะโหลกศีรษะ (รูปที= \.\) และ
ชิ)นส่วนกระดูกต้นขา ซึ=งขณะนั)น ดูบัวส์คิดว่าเป็นหลักฐานที=เก่าแก่ที=สุดที=บ่งบอกว่าสัตว์
บางชนิดมีการเดินสองขา ลักษณะคล้ายลิงไม่หาง ดังนั)นเขาจึงตั)งชื=อว่า พิธิแคนโทรปัส
อีเรกตัส (Pithecanthropus erectus) ซึ=งแปลว่า “มนุษย์วานรที=เดินตัวตรง” (erect ape-
man) หรือที=บางคนเรียกว่ามนุษย์ชวา (Java Man) (Theunissen 1989) และดูบัวส์ยัง
กล่าวด้วยว่าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อาจเป็นแหล่งกําเนิดของมนุษย์
รูปที= \.\ ชิ)นส่วนกะโหลกของ โฮโม อีเรกตัส จากแหล่งตรินิล อินโดนีเซีย
หลังจากการค้นพบซากบรรพชีวินของ โฮโม อีเรกตัส ในอินโดนีเซียแล้ว ต่อมามี
นักมานุษยวิทยาชาวตะวันตกเดินทางเข้ามาศึกษากําเนิดมนุษย์ในเอเชียมากขึ)น จนมี
การค้นพบ “มนุษย์วานรที=เดินตัวตรง” ในพื)นต่างๆ เพิ=มขึ)น ทั)งในประเทศอินโดนีเซีย และ
