Page 158 - วิวัฒนาการของมนุษย์
P. 158

บทที= \ : บรรพบุรุษของมนุษย์สกุล โฮโม                                                151





                         อย่างไรก็ตามหากกล่าวถึงช่วงเวลาการแพร่กระจายของ โฮโม อีเรกตัส ก็พบว่า
                  ช่วงเวลาจะเหลื=อมซ้อนกับ โฮโม แฮบิลิส อยู่บ้าง ซึ=งแสดงว่าเกิดความไม่แน่นอนในเรื=อง

                  การกําหนดอายุและการกําหนดสายพันธุ์ที=พบก็ได้ เพราะดูเหมือนว่าจะมีการค้นพบ
                  หลักฐานใหม่ที=ขัดแย้งกับข้อมูลเดิมอยู่เสมอในช่วงทศวรรษที=ผ่านมา หรือไม่ก็เป็นเรื=อง

                  ของวิวัฒนาการจากรุ่นพ่อแม่สู่รุ่นลูกที=บางกลุ่มของ โฮโม แฮบิลิส ได้วิวัฒนาการมาเป็น

                  โฮโม อีเรกตัส  แต่บางกลุ่มก็สูญพันธุ์ไป  อาจมีประชากรบางกลุ่มของ โฮโม แฮบิลิส ที=
                  ยังคงลักษณะอย่างเดิมหรือมีชีวิตอยู่ต่อมาในช่วงเวลาหนึ=งหลังจากที= โฮโม อีเรกตัส เริ=ม

                  ถือกําเนิดขึ)น
                         แต่เดิม นักวิจัยหลายท่านเชื=อว่า โฮโม อีเรกตัส ที=พบในเอเชียมีอายุไม่เก่ามากนัก

                  เมื=อเทียบกับ โฮโม อีเรกตัส ที=พบในแอฟริกา กล่าวคือ โฮโม อีเรกตัส ในแอฟริกาที=เก่า
                  ที=สุดกําหนดอายุได้ 1.8 ล้านปี  ส่วน โฮโม อีเรกตัส ในเอเชียกําหนดอายุได้ประมาณ 1

                  ล้านปี  ถ้าเป็นดังนี)ก็แสดงว่า โฮโม อีเรกตัส อาศัยอยู่ในแอฟริกานานถึง 800,000 ปีก่อน

                  จะอพยพออกไปที=อื=น  อย่างไรก็ตามหลักฐานเกี=ยวกับ โฮโม อีเรกตัส ที=พบที=แหล่ง
                  แซงจิแรน (Sangiran) ในอินโดนีเซีย กําหนดอายุด้วยวิธีอาร์กอน-อาร์กอน (Argon-

                  Argon Dating) ได้ค่าอายุประมาณ 1.7 ล้านปี (Swisher et al. 1994)   ถ้าการกําหนด
                  อายุถูกต้องน่าเชื=อถือก็แสดงว่ามีประชากร โฮโม อีเรกตัส บางกลุ่มอพยพออกจาก

                  แอฟริกาเร็วกว่าที=เชื=อกันแต่เดิม
                         หลักฐานเกี=ยวกับประชากร โฮโม อีเรกตัส ในยุโรปยังไม่ชัดเจนนัก  หลักฐาน

                  ส่วนมากที=พบในยุโรปมักเป็นแหล่งโบราณคดีที=พบเครื=องมือหิน มากกว่าที=เป็นซากบรรพ

                  ชีวิน  และแม้ว่าเครื=องมือหินที=พบจะมีลักษณะที=เป็นแบบฉบับของกลุ่ม โฮโม อีเรกตัส
                  แต่ก็พบว่าเครื=องมือหินดังกล่าวพบร่วมกับฟอสซิล โฮโม เซเปียนส์ ด้วยเช่นกัน แหล่ง

                  โบราณคดีเพียงแหล่งเดียวในยุโรปที=พบเครื=องมือหินและหลักฐานเป็นขากรรไกรล่างที=เชื=อ
                  ว่าสัมพันธ์กับ โฮโม อีเรกตัส คือ แหล่งดมานิซิ ในสาธารณรัฐจอร์เจีย ดังได้กล่าวไปแล้ว

                         โฮโม อีเรกตัส สามารถปรับตัวอาศัยอยู่บนโลกได้ยาวนานหลายรุ่น รวมระยะเวลา

                  ประมาณ 1.6 ล้านปี ซึ=งเป็นระยะเวลาที=ยาวนานมาก และยาวนานมากกว่าสายพันธุ์ใด
                  ในโฮมินิดส์สกุล โฮโม (แม้แต่สายพันธุ์ โฮโม เซเปียนส์ อย่างมนุษย์ปัจจุบันก็ยังไม่แน่ว่า

                  จะสามารถดํารงเผ่าพันธุ์ได้ยาวนานเหมือนกับ โฮโม อีเรกตัส)  ดังนั)นอาจแสดงว่า โฮโม
                  อีเรกตัส เป็นสายพันธุ์ที=ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้ดี   แต่ทั)งนี)ไม่ได้หมายความว่า

                  โฮโม อีเรกตัส ได้วิวัฒนการมาเป็นมนุษย์ปัจจุบัน  ประเด็นหลักก็คือ โฮโม อีเรกตัส

                  เป็นสายพันธุ์ที=มีชีวิตอยู่นานนับร้อยๆ ชั=วอายุคน และประสบความสําเร็จในการปรับตัว
                  อย่างดี
   153   154   155   156   157   158   159   160   161   162   163