Page 200 - วิวัฒนาการของมนุษย์

บทที, z: กําเนิดมนุษย์ปัจจุบัน 193

พันธุกรรมน้อยที,สุด ข้อค้นพบนีjอธิบายได้ว่าสายพันธุ์มนุษย์ค่อนข้างไม่อยู่ติดที,หรือมีการ
การอพยพเคลื,อนย้ายมากกว่าสิ,งมีชีวิตหรือสัตว์ในสายพันธุ์อื,น จนทําให้ความแตกต่าง

ระหว่างประชากรในพืjนที,ต่างๆ ลดลง หรือไม่ก็อธิบายได้ว่าความหลากหลายนีjอาจ
สะท้อนว่ามนุษย์มีกําเนิดเมื,อไม่นานมานีjเอง ซึ,งสนับสนุนทฤษฎี “การเข้ามาแทนที,”

นอกจากนีj การศึกษาทางพันธุกรรมยังช่วยค้นพบระดับความสัมพันธ์ทาง

พันธุกรรมของประชากรที,อาศัยอยู่ในสภาพพืjนที,ที,แตกต่างกัน เช่น จากการศึกษาของนัก
พันธุศาสตร์พบว่าสายพันธุ์มนุษย์ปัจจุบันมีอยู่ 2 กลุ่มที,มีไมโตคอนเดรีย ดีเอ็นเอคล้ายกัน

กลุ่มแรกประกอบด้วยประชากรที,มีสายบรรพบุรุษเป็นชาวแอฟริกัน กลุ่มที,สอง
ประกอบด้วยประชากรที,มีสายบรรพบุรุษเป็นทัjงชาวแอฟริกันและไม่ใช่แอฟริกัน ข้อ

ค้นพบนีjสนับสนุนทฤษฎี “การเข้ามาแทนที,” แต่นักวิชาการบางท่านก็แย้งว่าการตีความ
ดังกล่าวมีความผิดพลาดในการวิเคราะห์ข้อมูล โดยพบว่าข้อมูลบางชุดสนับสนุนทฤษฎี

“การเข้ามาแทนที,” แต่ข้อมูลบางชุดก็ไม่สนับสนุนทฤษฎีดังกล่าว (Jurmain et al.

2004:277-279)
ผลการวิเคราะห์หลักฐานทางพันธุกรรมค่อนข้างสนับสนุนทฤษฎี “การเข้ามา

แทนที,” กล่าวคือ นักวิชาการได้เก็บตัวอย่างไมโตคอนเดรีย ดีเอ็นเอ ของมนุษย์ปัจจุบัน
จากพืjนที,ต่างๆ ทั,วโลกจํานวน ´´p คน แล้วนํามาวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม

จากการศึกษาพบว่าประชากรโลกปัจจุบันทัjงหมดในโลกเคยมีบรรพบุรุษร่วมกันใน
แอฟริกาเมื,อประมาณ mus,sss – mqs,sss ปีมาแล้ว (Cann, Stoneking, and Wilson

1987; Stoneking 1993) ซึ,งสอดคล้องกับหลักฐานซากบรรพชีวินของ โฮโม เซเปียนส์ ที,พบ

ในแอฟริกา
อย่างไรก็ตามนักวิชาการบางท่านไม่เห็นด้วยกับการศึกษาดังกล่าว และตีความ

ผลการวิเคราะห์ไปอีกทาง เช่น นักมานุษยวิทยากายภาพชาวอเมริกันคนหนึ,ง (Dr. John
Relethford) มองว่ากลุ่มประชากรชาวแอฟริกันเป็นประชากรกลุ่มใหญ่มากที,สุดในโลก

เมื,อประมาณ 100,000 ปีมาแล้ว การที,มีกลุ่มประชากรขนาดใหญ่ย่อมมีความ

หลากหลายทางพันธุกรรมตามไปด้วยเนื,องจากการผันแปรของยีนไม่ค่อยมีผลกระทบต่อ
ความหลากหลายทางชีววิทยามากนัก ดังนัjนข้อมูลทางพันธุกรรมจึงแทบไม่บอกอะไร

เกี,ยวกับทฤษฎี “การเข้ามาแทนที,” เลย (Relethford 1995)
ความพยายามที,จะพิสูจน์กําเนิดของ โฮโม เซเปียนส์ ยังไม่หยุดอยู่แค่นัjน

นักชีววิทยาอีกกลุ่มหนึ,งได้เก็บตัวอย่างดีเอ็นเอโบราณจากโครงกระดูกหรือซากบรรพชีวิน

ของ โฮโม นีแอนเดอร์ธัลเลนซิส (ใช้ตัวอย่างจากโครงกระดูกมนุษย์นีแอนเดอร์ธัลที,พบใน
เยอรมนี รัสเซีย และโครเอเทีย) และ โฮโม เซเปียนส์ แล้วนํามาเปรียบเทียบเพื,อสืบย้อน

หาความสัมพันธ์กับมนุษย์ปัจจุบัน ผลการศึกษาพบว่าลําดับโครงสร้างดีเอ็นเอของ