Page 237 - วิวัฒนาการของมนุษย์
P. 237
บทที& 9: การแพร่กระจายของ โฮโม เซเปียนส์ 230
มินาโตกาวาจัดเป็น โฮโม เซเปียนส์ ที&เก่าแก่ที&สุดในเอเชียตะวันออกในขณะนีR (Peter
Brown 2006, personal communication)
รูปที& b.19 กะโหลก โฮโม เซเปียนส์ จากแหล่งมินาโตกาวา ญี&ปุ่น
ส่วนในเอเชียใต้มีแหล่งโบราณคดีที&พบซากบรรพชีวินของ โฮโม เซเปียนส์ รุ่นแรกๆ
คือแหล่งโบราณคดีถํRาออร์ดอส (Ordos Cave) ในมองโกเลีย กําหนดอายุได้ประมาณ
^<,<<< ปี (Jurmain et al 2004:286) นอกจากนีRยังพบซากบรรพชีวินของ โฮโม
เซเปียนส์ ที&แหล่งถํRาบาตาดอมบา-เลนา (Batadomba-lena Cave) ทางตอนใต้ของ
ประเทศศรีลังกา กําหนดอายุประมาณ ;^,^<< ปีมาแล้ว (Deraniyagala 1998;
Kennedy et al. 1987)
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็พบหลักฐานซากบรรพชีวินของมนุษย์รุ่นใหม่ในหลาย
แห่ง ส่วนมากเป็นหมู่เกาะในปัจจุบัน ตัRงแต่มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย จนถึง
นิวกินี หลักฐานสําคัญที&แสดงถึงการแพร่กระจายของ โฮโม เซเปียนส์ ในเอเชีย
ตะวันออกเฉียงใต้ส่วนที&เป็นหมู่เกาะมาจากแหล่งโบราณคดีประเภทถํRาและเพิงผา ดังนีR
?. แหล่งโบราณคดีที&สําคัญได้แก่วัดจัก (Wadjak) บนเกาะชวา อินโดนีเซีย ซึ&งใน
ปี ค.ศ. ?... นักวิชาการพบกะโหลกที&มีใบหน้าใหญ่ดูเทอะทะคล้ายกับ โฮโม อีเรกตัส
แต่ลักษณะอื&นเหมือนกับมนุษย์รุ่นใหม่ เช่น มีคางและหน้าผากลาดชันเกือบเป็นแนวดิ&ง
ถ้ามองจากด้านข้าง เป็นต้น (รูปที& b.20) สมองมีความจุประมาณ ?,^<< ลูกบาศก์

