Page 237 - วิวัฒนาการของมนุษย์
P. 237

บทที& 9: การแพร่กระจายของ โฮโม เซเปียนส์                                          230




                  มินาโตกาวาจัดเป็น โฮโม เซเปียนส์ ที&เก่าแก่ที&สุดในเอเชียตะวันออกในขณะนีR (Peter
                  Brown 2006, personal communication)


































                                   รูปที& b.19 กะโหลก โฮโม เซเปียนส์ จากแหล่งมินาโตกาวา ญี&ปุ่น

                         ส่วนในเอเชียใต้มีแหล่งโบราณคดีที&พบซากบรรพชีวินของ โฮโม เซเปียนส์ รุ่นแรกๆ

                  คือแหล่งโบราณคดีถํRาออร์ดอส (Ordos Cave) ในมองโกเลีย กําหนดอายุได้ประมาณ

                  ^<,<<< ปี  (Jurmain et al 2004:286)  นอกจากนีRยังพบซากบรรพชีวินของ โฮโม
                  เซเปียนส์ ที&แหล่งถํRาบาตาดอมบา-เลนา (Batadomba-lena Cave) ทางตอนใต้ของ

                  ประเทศศรีลังกา  กําหนดอายุประมาณ ;^,^<< ปีมาแล้ว  (Deraniyagala 1998;
                  Kennedy et al. 1987)

                         ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็พบหลักฐานซากบรรพชีวินของมนุษย์รุ่นใหม่ในหลาย
                  แห่ง  ส่วนมากเป็นหมู่เกาะในปัจจุบัน ตัRงแต่มาเลเซีย ฟิลิปปินส์  อินโดนีเซีย จนถึง

                  นิวกินี   หลักฐานสําคัญที&แสดงถึงการแพร่กระจายของ โฮโม เซเปียนส์ ในเอเชีย

                  ตะวันออกเฉียงใต้ส่วนที&เป็นหมู่เกาะมาจากแหล่งโบราณคดีประเภทถํRาและเพิงผา ดังนีR
                         ?. แหล่งโบราณคดีที&สําคัญได้แก่วัดจัก (Wadjak) บนเกาะชวา อินโดนีเซีย ซึ&งใน

                  ปี ค.ศ. ?... นักวิชาการพบกะโหลกที&มีใบหน้าใหญ่ดูเทอะทะคล้ายกับ โฮโม อีเรกตัส
                  แต่ลักษณะอื&นเหมือนกับมนุษย์รุ่นใหม่ เช่น มีคางและหน้าผากลาดชันเกือบเป็นแนวดิ&ง

                  ถ้ามองจากด้านข้าง เป็นต้น (รูปที& b.20)  สมองมีความจุประมาณ ?,^<< ลูกบาศก์
   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242