Page 243 - วิวัฒนาการของมนุษย์
P. 243
บทที& 9: การแพร่กระจายของ โฮโม เซเปียนส์ 236
รูปที& b.25 มนุษย์เปรัค มาเลเซีย
ในภาคใต้ของประเทศไทยจากการขุดค้นแหล่งโบราณคดีเพิงผาหลังโรงเรียน
จังหวัดกระบี& พบเครื&องมือหินกะเทาะที&กําหนดอายุได้ประมาณ 37,000 ปี (Anderson
1997) อย่างไรก็ตามที&เพิงผาหลังโรงเรียนนีRไม่พบโครงกระดูกมนุษย์แต่อย่างใด
หลักฐานโครงกระดูกมนุษย์ โฮโม เซเปียนส์ ที&เก่าแก่ที&สุดในประเทศไทย (รูปที& b.26) นัRน
พบจากการขุดค้นที&แหล่งโบราณคดีถํKาหมอเขียว จังหวัดกระบี& โดยศาสตราจารย์ ดร.
สุรินทร์ ภู่ขจร เมื&อปี พ.ศ. ;^m\ กําหนดอายุโดยวิธีคาร์บอน-?\ ได้ค่าอายุประมาณ
;^,<<< ปี ลักษณะทั&วไปของกะโหลกคล้ายกับกะโหลกที&พบที&ถํRาตาบนในฟิลิปปินส์
(สุรินทร์ ภู่ขจร ;^mó; Pookajorn 1996) คณะนักวิชาการจากญี&ปุ่นและไทยได้วิเคราะห์ดี
เอ็นเอที&สกัดจากโครงกระดูกมนุษย์จากถํRาหมอเขียว แล้วนํามาเปรียบเทียบกับดีเอ็นเอ
ของชนเผ่าซาไกในปัจจุบัน ผลการศึกษาพบว่าประชากรทัRงสองกลุ่มมีความสัมพันธ์กัน
ทางพันธุศาสตร์ กลุ่มนักวิชาการดังกล่าวจึงเสนอว่า โฮโม เซเปียนส์ ได้อาศัยอยู่ใน
บริเวณดังกล่าวอย่างต่อเนื&องมาจนถึงปัจจุบัน (Oota et al. 2001)
