Page 17 - รายงานประจำปี สมาคมผู้สื่อข่าวเศรษฐกิจ ปี 2568
P. 17

กฎถูิ่นกำาเนิด้สินค้า : ความเสี่ยงเชิงโครงสร้าง
             อ่กประเด็นสำาคัญที่่�สหรัฐฯ เร่ยกร�องค่อ แก�ไข่ “กฎิถึิ�น
          กำาเนิดสินค�า” (Rules of Origin) ที่่�จะเป็นเกณ์ฑ์์กำาหนดว่า
          สินค�าที่่�ส่งออกจากไที่ยไปสหรัฐฯ จะใชิ�วัตถึุดิบและชิิ�นส่วน
          ในไที่ย (Local Content ) สัดส่วนเที่่าไร รวมที่ั�งสามารถึ
          สะสมม้ลค่าการใชิ�วัตถึุดิบ และชิิ�นส่วนจากไที่ย จากประเที่ศ
          พันธมิตรข่องไที่ย และสหรัฐฯ (RVC) สัดส่วนเที่่าไร จึงจะ
          ได�รับสิที่ธิ�เส่ยภาษ่นำาเข่�า  19%  โดยที่ั�วไปไที่ยและอาเซึ่่ยน
          กำาหนด  Local  Content    ไว�ที่่�  40%  เชิ่นเด่ยวกับการ
          RVC ไม่เกิน 40% (ตาราง 3) แต่สหรัฐฯ เสนอที่่� 50%
          ข่ึ�นไป









                                                              ตารางที่่� 4 : สินค�าส่งออกไที่ยไปสหรัฐฯ ที่่�เส่�ยงถึ้กเก็บภาษ่สวมสิที่ธิ


                                                              ศาลสูงสุด้สหรัฐฯ กับฉากทัศน์การค้าโลก
                                                                 แต่จนถึึงข่ณ์ะน่�  (สิ�นเด่อน  ธ.ค.  2568)  การเจรจา
                                                              ART Text  ยังไม่ม่ความค่บหน�า หลังจาก USTR ข่อระงับ
                                                              การเจรจาเม่�อชิ่วงเด่อน พ.ย. 2568  เพราะความข่ัดแย�ง
                                                              ไที่ย-กัมพ้ชิา รอบใหม่ อย่างไรก็ตาม นางศุภจ่ สุธรรมพันธ์
                                                                                  2
                                                              รมว.พาณ์ิชิย์  กล่าวว่า   “กร้ะที่ร้วงพิาณ์่ชย์  แล่ะร้ัฐบาล่
          ตารางที่่� 3 : ถึิ�นกำาเนิดสินค�าไที่ย และความเส่�ยงเส่ยสินค�าเปล่�ยนถึ่านลำาเร่อ
                                                              ไม่ไดั้กังวล่ หากเจร้จาล่่าช้า สำหร้ัฐฯ จะไม่ไดั้ปร้ะโยชนึ่์จาก
                                                              ไที่ยอย่างที่่�ยื�นึ่ข้อเสำนึ่อไว้  สำ่วนึ่ไที่ยจะไดั้ร้ับผล่ดั่ต้ร้งที่่�ร้อ
             หากไม่สามารถูเจรจาต่่อรองได้้  และสินค้าไทย      คัำาต้ัดัสำ่นึ่ของศาล่สำูงสำุดัไดั้  จะไดั้ใช้เป็นึ่แนึ่วที่างเจร้จาต้่อ
          ไม่สามารถูผลิต่ได้้ต่ามเกณฑ์์ใหม่  ก็อาจเสียภาษีนำาเข้า  แล่ะยังไดั้รู้้ข้อมูล่ของปร้ะเที่ศอื�นึ่ที่่�เจร้จาจบแล่้ว  ไที่ยจะไดั้
          อัต่ราสูง  เช่น  เวียด้นามที่ถููกเก็บภาษีเปลี่ยนถู่ายลำาเรือ   ไม่เสำ่ยเปร้่ยบ”
          (Transshipment) ถูึง 40% เพัื่อป้องกันสินค้าจากจีน     สำาหรับกรณ์่ศาลส้งสุดสหรัฐฯ  อย้่ระห่างพิจารณ์า
          แอบอ้างถูิ่นกำาเนิด้ส่งออกไปสหรัฐฯ  รวมทั้งจะกระทบ  ภายหลังเปิดการพิจารณ์านัดแรก เม่�อวันที่่� 5 พ.ย. 2568
          ต่่อห่วงโซ้ำ่อุปทาน  และโครงการสร้างการผลิต่สินค้าไทย    ว่า  “การอ้างกฎหมาย  IEEPA  ให้อำานาจออกคำาสั่งฝ่่าย
          ที่ส่วนใหญ่จะใช้วัต่ถูุด้ิบ และส่วนประกอบจากจีน     บริหาร  ขึ้นภาษีนำาเข้าเมื่อสหรัฐฯเผชิญกับการคุกคามใน
             จากการประเมินเศรษฐกิจและส่งออกไที่ยปี  2569  :   ระด้ับสูงและผิด้ปกต่ิ  ที่เป็นภัยต่่อความมั่นคงประเทศ
          เส่�ยงรอบที่ิศ โดย รศ.ดร.อัที่ธ์ พิศาลวานิชิ ผู้้�เชิ่�ยวชิาญ  และเศรษฐกิจ  และประธิานาธิิบด้ีใช้อำานาจนั้นขึ้นภาษี
          เศรษฐกิจระหว่างประเที่ศและอาเซึ่่ยน  ระบุว่า  สินค�าไที่ย  Trafficking  Tariffs  และ  Reciprocal  Tariffs  เป็น
          ที่่�เส่�ยงถึ้กเก็บภาษ่สวมสิที่ธิ�ส้งม่หลายรายการ  เชิ่น  กลุ่ม  การด้ำาเนินการที่เกินขอบเขต่ของกฎหมายหรือไม่” นั�น
          สินค�าอิเล็กที่รอนิกส์ โที่รคมนาคม เคร่�องใชิ�ไฟื้ฟื้้า ยานยนต์     จากรายงานข่องสำานักงานส่งเสริมการค�าใน
          และชิิ�นส่วน ฯลฯ (ตาราง 4)                          ต่างประเที่ศ ณ์ นครลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ระบุว่า
                                                                                                         3















                                                                                        รายงานประจำาปี  2568   17
                                                                                              ่
                                                                                     สมาคมผู้สือข่าวเศรษฐกิจ
   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22