Page 169 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 169

(บนัมเป็นภำษำเขมรโบรำณแปลว่ำภูเขำ) และชำวฟูนันเรียกประมุขว่ำ
               กุรุงนัม แปลว่ำกษัตริย์แห่งภูเขำ (ตรงกับภำษำสันสกฤตว่ำไศลรำช)
                       ปฐมกษัตริย์ของฟูนัน คือพรำหมณ์โกณฑัญญะจำกอินเดียมำสมรส
               กับชำวพื้นเทืองซึ่งเป็นธิดำพญำนำคชื่อว่ำนำงนำคโสมำ (นำงนำค ๙ เศียร)
               และให้ก ำเนิดทำยำทหลำยองค์ เช่น ฟันจัน ฟันขุน ฟันซิมัน ผู้ปกครองฟูนัน
               สืบต่อมำ (นิยำยเกี่ยวกับควำมสัมพันธ์ระหว่ำงกษัตริย์และนำงนำคกลำยเป็น
               พิธีศักดิ์สิทธิ์ของกษัตริย์เขมรสมัยเมืองพระนคร)
                       อำณำเขตของฟูนันกว้ำงขวำงมำกครอบคลุมพื้นที่บริเวณ
               ปำกแม่น ้ำโขง (เวียดนำมใต้) และแม่น ้ำโขงตอนใต้ (กัมพูชำ) มีเมืองออกแก้ว
               (ตะวันออกเฉียงใต้ของเวียดนำม) เป็นเมืองท่ำและมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองเถมู
               (เมืองวยำธปุระใกล้เขำบำพนมในกัมพูชำ) อย่ำงไรก็ตำมทำยำทของ
               โกณฑัญญะได้ขยำยอำณำเขตของฟูนันออกไปโดยเฉพำะพระเจ้ำฟันซิมัน
               ซึ่งปกครองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ ๓ สำมำรถปรำบปรำมรัฐต่ำงๆ ถึง ๑๐ รัฐ

               ที่ส ำคัญคือเตียนซุน (ตุนซุน) ซึ่งสันนิษฐำนว่ำอยู่ในแหลมมลำยู ส่วนรัฐ
               จินหลิน รัฐสุดท้ำยที่พระองค์ปรำบได้นั้น นักวิชำกำรสันนิษฐำนว่ำอยู่ที่อยู่ทอง
               ด้วยข้อสันนิษฐำนดังกล่ำวท ำให้เชื่อกันว่ำอำณำเขตของฟูนันครอบคลุม
               ลุ่มแม่น ้ำเจ้ำพระยำและแหลมมลำยู
                                        ๓
                       กษัตริย์ฟูนันมีกำรติดต่อกับต่ำงประเทศ ทั้งกับอินเดียบริเวณ
               ลุ่มแม่น ้ำคงคำและจีนตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ ๓ และในคริสต์ศตวรรษที่ ๕
               ได้ส่งพ่อค้ำไปค้ำขำยยังประเทศจีนที่เมืองกวำงตุ้ง กษัตริย์องค์สุดท้ำยคือ
               รุทรวรมัน ถูกปฐมกษัตริย์แห่งเจนละ คือ ภววรมันโค่นอ ำนำจโดยยกทัพมำตี
               วยำธปุระแตกในรำว ค.ศ. ๕๕๐
                       ด้ำนคติศำสนำในรัฐฟูนันนั้นชนชั้นปกครองนับถือศำสนำพรำหมณ์
               (ไศวนิกำย) ส่วนชำวพื้นเมืองมีทั้งที่นับถือศำสนำพรำหมณ์ (ไวษณพนิกำย)
               และศำสนำพุทธนิกำยหินยำนที่ใช้คัมภีร์ภำษำสันสกฤต (นิกำยสรรวำสติวำท)


                       ๓  ข้อสันนิษฐำนนี้ยังหำข้อยุติไม่ได้ คงต้องศึกษำกันต่อไป




                                         [๑๕๘]
   164   165   166   167   168   169   170   171   172   173   174