Page 173 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 173
ค.ศ. ๗๐๖ เจนละ แบ่งออกเป็น เจนละบก (Land Chenla) หรือ
เจนละบน และเจนละน ้ำ (Water Chenla) หรือเจนละล่ำง (คือฟูนันเก่ำ) ต่อมำ
เจนละล่ำงถูกชวำตีแตก (สมัยพระเจ้ำสัญชัย) ในรำวคริสต์ศตวรรษที่ ๘
พระเจ้ำชัยวรมันที่ ๒ เสด็จมำจำกชวำและประกำศอิสรภำพของกัมพูชำจำก
ชวำและสร้ำงอำณำจักรกัมพูชำสมัยเมืองพระนครขึ้น
ส ำหรับอำรยธรรมชำวเจนละนั้น อำจกล่ำวได้ว่ำ เจนละเป็นทำยำท
ของฟูนันในด้ำนอำรยธรรมซึ่งรับมำจำกอินเดีย
ก าเนิดและพัฒนาการทางสังคมและวัฒนธรรมในสมัยทวารวดี
จำกกำรศึกษำหลักฐำนทำงโบรำณคดีได้ผลสรุปว่ำ พื้นที่ด้ำน
ตะวันตกของภำคกลำงตอนล่ำงของประเทศไทยในบริเวณลุ่มแม่น ้ำแควน้อย –
แควใหญ่ ลุ่มแม่น ้ำแม่กลอง – ท่ำจีน ซึ่งครอบคลุมพื้นที่จังหวัดกำญจนบุรี
รำชบุรี นครปฐม สุพรรณบุรี และพื้นที่ด้ำนตะวันออกบริเวณลุ่มแม่น ้ำ
บำงปะกงมีร่องรอยกำรตั้งถิ่นฐำนของชุมชนโบรำณในสังคมเกษตรกรรม
มำตั้งแต่ช่วง ๔,๐๐๐ ปีมำแล้ว
ต่อมำในสมัยก่อนประวัติศำสตร์ตอนปลำยหรือในยุคโลหะ (๓,๐๐๐
– ๒,๐๐๐ ปีมำแล้ว) ได้มีกำรขยำยตัวของประชำกรไปยังพื้นที่ต่ำงๆ ในบริเวณ
ภำคกลำงตอนล่ำงมำกขึ้น เนื่องจำกพื้นที่บริเวณนี้เป็นพื้นที่รำบลุ่มแม่น ้ำที่
กว้ำงใหญ่ ครอบคลุมบริเวณตั้งแต่จังหวัดนครสวรรค์ลงไปจดอ่ำวไทยเป็น
พื้นที่ดินตะกอนจำกแม่น ้ำเจ้ำพระยำ แม่น ้ำแม่กลอง – ท่ำจีน แม่น ้ำลพบุรี –
ป่ำสัก และแม่น ้ำบำงปะกง ซึ่งจัดเป็นพื้นที่ที่เหมำะสมส ำหรับกำรเพำะปลูก
โดยเฉพำะกำรท ำนำข้ำวที่ต้องอำศัยน ้ำท่วมถึง นอกจำกนี้พื้นที่บริเวณอ ำเภอ
โคกส ำโรงและอ ำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี ยังมีแหล่งแร่ทองแดงและเหล็กใน
ปริมำณมำกพอที่จะน ำมำใช้ท ำเครื่องมือเครื่องใช้และเครื่องประดับได้
ด้วยควำมอุดมสมบูรณ์ทำงทรัพยำกรทั้งด้ำนกำรเกษตรและด้ำน
โลหกรรม พื้นที่ภำคกลำงตอนล่ำงของประเทศไทยจึงมีประชำกรเชื้อสำย
มองโกลอยด์หลำยกลุ่มทยอยกันเข้ำมำตั้งถิ่นฐำนกันอย่ำงหนำแน่นโดย
[๑๖๒]
