Page 209 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 209
อย่ำงไรก็ตำมในช่วงสมัยศรีวิชัย ตักโกละได้ตกเป็นเมืองขึ้นของ
ศรีวิชัยด้วย เนื่องจำกเป็นประเทศรำชของอำณำจักรศรีวิชัย ดังปรำกฏ
หลักฐำนในศิลำจำรึกของพระเจ้ำรำเชนทรโจฬะ (พ.ศ. ๑๕๖๘) ที่ยกทัพมำตี
ศรีวิชัย
นักวิชาการส่วนใหญ่ลงความเห็นว่า ตักโกละ คือดินแดน
แห่งกระวาน และน่าจะตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลด้านตะวันตกเฉียงใต้
ของคาบสมุทรมลายู บริเวณปากแม่น ้าตะกั่วป่ าและอาจอยู่บริเวณ
จังหวัดตรังหรือพังงา
๒. หลักฐานด้านโบราณคดี
จำกสภำพภูมิศำสตร์ที่มีทิวเขำเป็นแกนกลำง (เขำภูเก็ตและเขำ
นครศรีธรรมรำช) แบ่งพื้นที่ภำคใต้ออกเป็น ๒ โซน หรือ ๒ ฝั่งคือ ฝั่งตะวันตก
และฝั่งตะวันออก
๒.๑ ฝั่งตะวันตก จะมีกำรยุบตัวเพรำะถูกกัดเซำะ เนื่องจำกมี
คลื่นลมแรง และมีพื้นที่ภูเขำเป็นส่วนใหญ่ ขยำยตัวยำกเนื่องจำกพื้นที่จ ำกัด
จึงเป็นที่ตั้งของชุมชนขนำดเล็ก บริเวณที่เป็นที่รำบพอที่จะตั้งชุมชนได้ ได้แก่
บริเวณจังหวัดพังงำ กระบี่ ตรัง และสตูล แหล่งโบรำณคดีที่ส ำคัญมีดังนี้
๒.๑.๑ ตะกั่วป่า จังหวัดพังงำ สันนิษฐำนว่ำเคยเป็นเมือง
ท่ำที่เรียกกันว่ำ “ตักโกละ” ซึ่งเป็นศูนย์กลำงคมนำคมทั้งทำงบกและทำงน ้ำ
เนื่องจำกอ ำเภอตะกั่วป่ำได้พบเทวรูปพระวิษณุ (นำรำยณ์) และชิ้นส่วนส ำเภำ
โบรำณจำกตะกั่วป่ำสำมำรถข้ำมไปยังฝั่งตะวันออกได้
[๑๙๘]
