Page 347 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 347
พระบำทสมเด็จพระมงกุฎเกล้ำเจ้ำอยู่หัวทรงวินิจฉัยว่ำ กำรยกเมือง
สุโขทัยให้ได้โดยง่ำยนั้น อำจเป็นเพรำะพระมเหสีของพ่อขุนบำงกลำงหำวคือ
นำงเสืองที่ได้กล่ำวถึงในศิลำจำรึก เป็นพระขนิษฐำของพ่อขุนผำเมืองก็ได้ และ
ถ้ำเป็นตำมที่ทรงวินิจฉัย ทั้งสองพระองค์นอกจำกจะเป็นพระสหำยกันแล้วยัง
เป็นพระญำติกันด้วย จึงมีเหตุผลพอที่จะยกเมืองสุโขทัยให้แก่กันได้ ถ้ำน ำเอำ
พระรำชวินิจฉัยของพระบำทสมเด็จพระมงกุฎเกล้ำเจ้ำอยู่หัวกับข้อควำมใน
ศิลำจำรึกหลักที่ ๒ มำประกอบกันแล้วจะสร้ำงแผนผังทำงเครือญำติได้ดังนี้
พ่อขุนศรีนำวน ำถม
พ่อขุนผำเมือง (ศรีอินทรบดินทรำทิตย์) นำงเสือง + พ่อขุนบำงกลำงหำว
พระยำค ำแหงพระรำม พ่อขุนบำงเมือง พ่อขุนรำมค ำแหง
พระมหำเถรศรีศรัทธำรำชจุฬำมณีฯ พระยำเลอไท
อย่ำงไรก็ตำม กำรที่พ่อขุนบำงกลำงหำว (ศรีอินทรำทิตย์) ได้ครอง
เมืองสุโขทัยก็มีทำงพิจำรณำได้ว่ำ พ่อขุนผำเมืองอำจถูกกองทัพของพ่อขุน
บำงกลำงหำวซึ่งมีก ำลังมำกกว่ำล้อมเมืองสุโขทัยไว้ จนพ่อขุนผำเมืองต้องใช้
วิธีประนีประนอมยกเมืองสุโขทัยให้ ถ้ำเป็นเช่นนี้ก็นับว่ำพ่อขุนบำงกลำงหำว
ได้ตั้งรำชวงศ์ขึ้นมำใหม่ ไม่มีควำมเป็นเครือญำติกันดังพระรำชวินิจฉัย และ
เท่ำกับเป็นกำรก ำจัดอ ำนำจของเจ้ำนำยรำชวงศ์เดิมลงไป แม้ว่ำจะไม่ได้ใช้วิธี
รุนแรงถึงขั้นท ำให้เสียชีวิต แต่จำกค ำจำรึกในศิลำจำรึกหลักที่ ๒ เห็นได้ว่ำ
เจ้ำนำยที่มีควำมส ำคัญในรำชวงศ์เดิมต้องออกผนวชและเดินทำงไปศึกษำถึง
[๓๓๖]
