Page 165 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 165
โบราณคดีอินเดีย | 157 น
ลักษณะของภาชนะดินเผาในช่วงนี้ มีกการใช้ภาชนะดิดินเผาที่ขึ้นรูปปด้วยมือและแป นหมุน
มีการตกแต่งภภาชนะโดยกาารเขียนสีอย่าางสวยงาม โดยเขียนเป็นรูปปแพะป า (ibeexes) เรียงแถถวและรูป
วัวทั้งที่มีโหนนกและไม่มีโหนก รวมทั้งลววดลายเรขาคณิตที่น่าสังเกกตคือการเขียนลายแพะป าาเรียงเป็น
แถวนั้นเป็นลลายนิยมของงภาชนะอิหร่ร่าน (เปอร์เซีซีย) ซึ่งแสดงวว่าได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมอิหร่าน
ภาคเหนือ (HHissar I-II, Siaalk III)
นอกจากนี้ยังงปราก ภาพเเขียนสีบนหม้้อเป็นภาพของ “เทพมีเขา” ซึ่งพบในหลลายแหล่ง
เช่นที่โกตดิจิ (Kot Diji) และบนหม้ออีกกหลายใบที่ RRehman Dheri ซึ่งการกําาหนดอายุโดยยรวมอยู่ที่
ประมาณ 2,8800 – 2,6000 ป ก่อนคริสตกาล ที่กาลิบบังคัน (Period I) ภาพขออง “เทพมีเขาา” ทําเป็น
ลายขีดอยู่บนนด้านหนึ่งของงก้อนดิน (เผา) อีกด้านหนึ่งงเป็นภาพของสัตว์ถูกล่าม ((ภาพที่ 4.59-4.60)
า ที 4.599 ห ้อ ี าย “ ติ” (เท ี ีเขา) ะ ร้อยคอ ก ดคาร ร เนเ ียน
จากเบอ าโ กั ีร ราว 2600 ก่อนคคริ ตกา
า ที 44.60 ห ้อ ี ัน ะ ีเชิง ะกกาน้ํา
จากเตตกกะ ะโกตะ (Tekkalakotaa)
