Page 166 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 166
โบราณคดีอินเดีย | 158
ช่วงที 3 อารย รร ารั นช่วงต้น (หรือก่อนฮารัปปัน) ราว 2,500-2,300 ป ก่อนคริสตกาล
มีการอยู่อาศัยแบบหมู่บ้านเต็มรูปแบบกระจายตัวในลักษณะภูมิภาค แต่มีความสัมพันธ์
ระหว่างกัน
ในยุคนี้มีหลักฐานเด่นชัดว่าชุมชนเริ่มขยายตัวจากที่สูงในบาลูชิสถานลงสู่ที่ราบลุ่มแม่น้ํา
สินธุบ้างแล้ว เช่นแหล่งโบราณคดีที่โกต ดิจิ (Kot Diji) ในแคว้นสินธุ์ตอนเหนือ และอัมริ (Amri) ใน
ปากีสถาน และกระจายไปถึงแคว้นราชัสถานตอนเหนือ
มีการกระจายตัวของชุมชนครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด แต่ละหมู่บ้านมีขนาดใหญ่และมี
พื้นที่การเกษตรที่กว้างขวางตามความต้องการของชุมชนมีหลักฐานว่าเกษตรกรยุคนี้สามารถควบคุม
การใช้พื้นที่เพื่อการเกษตรกรรมอย่างมีประสิทธิภาพ
ดังได้พบว่ามีการสร้างเขื่อนด้วยหินในแหล่งโบราณคดีทางตอนใต้ของบาลูชิสถานและ
ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคว้นสินธุ์ในรูปของอ่างเก็บน้ํา หรือเขื่อนขั้นบันไดจากการขุดค้นที่เมืองอัมริ
(Amri) ได้พบอาคารที่ไม่มีประตูซึ่งเหมาะสมกับพื้นที่ที่มีน้ําท่วมและมีอากาศร้อน การขุดค้นที่โกต ดิจิ
และ กาลิบังคันได้พบกําแพงเมืองที่แข็งแรงอีกด้วย
ได้พบเครื่องมือเครื่องใช้ที่ทําด้วยทองแดง และสําริดจํานวนมาก เป็นต้นว่า มีด ป นปัก
ผม ขวาน (รวมทั้งขวานมีบ้อง) ได้พบตุ กตาดินเผารูปผู้หญิงและรูปวัวควาย บริเวณกลางบ้านมีเตาไฟ
แบบเตาอบ (ให้ความร้อนบน-ล่าง) ที่ก่อติดกับพื้นบ้าน (ภาพที่ 4.61)
า ที 4.61 เคร อง อเคร องใช้ทอง ดงช่วงก่อน ารั น จากกา ิบังคัน
