Page 173 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 165 น

2) การ กร กรานจาก ายนอก คือชาวอารยัน
นักวิชากการบางคนตีคความจากหลัลักฐานโบราณณคดีที่ได้พบจากชั้นวัฒนนธรรมชั้น

สุดท้ายที่โมเหหนโจ-ดาโรคืออ กลุ่มโครงกรระดูกมนุษย์ที่อยู่รวมกันอยย่างไม่เป็นระเบบียบหลายกลุลุ่มด้วยกัน
และตีความว่าาคนเหล่านั้นออาจถูก ่าหมู่ (ภาพที่ 4.71)

นักวิชาการกลุ่มนี้เชื่อวว่า การสิ้นสุดดของอารยธรรมฮารัปปันเนื่องมาจากการรุกราน

ของพวกอารยันที่เข้ามาทางช่องเขาไคเบอร์ อันเป็นนเหตุให้เกิดกาารต่อสู้และรบบพุ่ง เป็นที่มาาของกลุ่ม
โ โครงกระดูกดัดังกล่าวซึ่งนักวิวิชาการกลุ่มนีนี้ยังยกหลักฐาานอื่น ๆ มาสนับสนุน เช่น

หลลักฐานด้านเออกสาร คือ คัมมภีร์พระเวท (ราว 1,500 ป ก่อนคริสตกกาล) ที่ได้
บรรยายลักษษณะป อมปราการหลากหลลายชนิด ทั้งขนาดใหญ่ขนาาดเล็ก ทั้งที่สสร้างด้วยอิฐดิบหรือหิน

จํานวนมากถึถึง 90 แห่งที่ถูกทําลายโดยพระอินทรร์ เทพเจ้าแห่งงสงคราม (สะะท้อนให้เห็นถึถึงการถูก

รุกราน) สอดคล้องกับ หลักกฐานโบราณคคดี ที่ได้พบป ออมปราการตาามลักษณะที่บบรรยายไว้ในคัคัมภีร์พระ
เวทในแหล่งโโบราณคดีฮารัรัปปันจํานวนไไม่น้อยกว่า 900 แห่ง

อย่างไรก็ก็ตาม ก็มีข้อโต้แย้งว่าหลักฐานดังกล่าวยังไม่หนักแน่นนเพียงพอเนื่องจากไม่
32
พบหลักฐานอือื่นที่แสดงให้เเห็นอย่างชัดเจจนถึงการรุกราน

าา ที 4.71 า จากการข ดค้นนชั้นบนของอารย รร ิน
บโครงกระะด กจํานวน ากที อาจ าตกกรร ห ่
ที าา: (Wheeler, 1967, 80-81))

32
Danino, Micchel, The Lost River (India: Pennguin Books, 20010), p.172.