Page 303 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 303
โบราณคดีอินนเดีย | 295
ประติมากรรมสมัยโมริยยะที่สวยงามชิ้นหนึ่ง คือปประติมากรรรมยักษี ที่ทีททารคันชะ
(Didarganj YYaksi) ลักษณณะเด่นของประะติมากรรมสมัมัยนี้ คือ การขขัดมัน ประติมมากรรมยักษะะและยักษี
สมัยนี้ส่วนใหหญ่มีขนาดใหญญ่กว่าคนจริงเล็กน้อย รูปร่าางหนา เทอะททะ (ภาพที่ 7..35)
า ที 7.35 ยัก ีจากทีทารรคันชะ (Didarganj) คริ ต ตตวรร ที 1
ที า: (Gupta, 19880, pl.42)
ช้างบนก้อนนหินที เ ารี (DDhauri) เมืองภูพเนศวร รัฐโอริสสา (ภาพที่ 7.366) เป็น
ประติมากรรรมรูปช้างครึ่งตัว งวงที่ดูมีนน้ําหนักม้วนเเข้าข้างใน ขาาหน้าซ้ายอยู่ใในลักษณะงออเล็กน้อย
แสดงให้เห็นถึงการเคลื่อนนไหวไปข้างหหน้า ประติมาากรรมมีลักษษณะเป็นธรรมมชาติแสดงให้ห้เห็นพลัง
34
อํานาจของสัตตว์ โดยรวมแลล้วมองดูเหมืออนช้างกําลังเดิดินออกมาจากกก้อนหิน
า ที 7.36 หิน ักร ช้างที เ าา ี า ทีที 7.37 หัวเ ารร วัวจากรั รวะ
ใก ้ ้ ่นหินจารึกขของ ระเจ้าอโ ก (Ramppurva)
ตวรร ที 3 ก่ก่อนคริ ตกา
ที า: (Harle,, 1994, 23)
34
Singh : p.3661.
