Page 304 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 304
โบราณคดีอินนเดีย | 296
ัย งคะ ะอาน ระ
ประติมากรรมอินเดียโบราณหลังราชชวงศ์โมริยะลลงมา คือ สมััยศุงคะ (Sunnga) และ
อานธระ (Andhra) ราวป ป 185 ก่อนคคริสตกาล – ค.ศ. 150 (พพ.ศ. 358-6993) (ราชวงศ์ศศุงคะเป็น
พราหมณ์ ครรองอินเดียเหนืนือในช่วงป 185 – ป 70 ก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 3558-473) ในขขณะที่ทาง
ตอนใต้ ราชววงศ์อานธระปกครองในช่วงงป 70 ก่อนคริสตกาล – คค.ศ. 150) (พ..ศ. 473-693)) แสดงให้
เห็นถึงพัฒนาาการทางศิลปกรรมที่น่าสนนใจ
สถาปัตยกรรรมสมัยนี้ ที่สําาคัญคือ สถูปภารหุต และพุทธคยา นอกจากนี้ ยังมีมีการซ่อม
บูรณะสถูปสาญจีโดยขยาายขนาดถึง 22 เท่า หลลักฐานที่ยังเหหลืออยู่อีกแหห่งหนึ่งคือ แนนวรั้วและ
ประติมากรรมมประดับแนววรั้วพุทธคยา ((Bodh Gaya Railing) ที่มีมีอายุราวป 755 ก่อนคริสตกกาล (พ.ศ.
468)
ระติ ากรรร ใน ท า นา
ในสมัยอินเดีดียโบราณ ยังไม่มีการสร้างงพระพุทธรูปเป็นรูปมนุษย์ย์ แต่ใช้สัญลักกษณ์แทน
เช่น ปางเสด็ด็จออกมหาภิเนษกรมณ์แสดงโดยม้าเปปล่าไม่มีคนขี่แต่มีฉัตรกั้น อาสนะที่ว่างงเปล่าแต่
ล้อมรอบด้วยยผู้คนในท่าเคาารพบูชา (ภาพพที่ 7.38)
สัญลักษณ์แททนปางทั้งสี่ (ภภาพที่ 7.39-77.40)
ดอกบับัว ปางประสูติติ
ต้นโพพธิ์ ปางตรัสรู้
ธรรมจักร ปางปฐมเททศนา
สถูป ปางปรินิพพพาน
า ทีที 7.38 า ั ัก ัยอินเดียโโบราณ ราว ตวรร ที 2 ก่อนนคริ ตกา ( ทท ตวรร ที 44)
