Page 322 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 314

า ที 8.15 ้ําวิหารที ก นต ิ

า ตยกรร ้ําทาง าคตะวันออก
้ําอ ทัยคีรี (Udaigiri rock cut)

ถ้ําอุทัยคีรีและขันทคีรี (Khandagiri) ในตําบลปุริ รัฐโอริสสา อยู่ทางตะวันตกของเมือง
ภูพเนศวร ห่างประมาณ 6 กิโลเมตร ไม่ไกลจากเมืองศิศุปาละครหะ เป็นศาสนสถานถ้ําที่มีความ

เก่าแก่มากที่สุดกลุ่มหนึ่งของศาสนาเชน ลักษณะของหินเหมาะสมในการขุดเป็นถ้ําแต่ไม่เหมาะในการ

แกะสลัก จารึก “ห ิกุมภะ” ที่จารึกที่ส่วนบนของหน้าถ้ําที่ 14 บอกให้ทราบว่าถ้ําเหล่านี้สัมพันธ์กับ
5
ราชวงศ์มหาเม วาหนะ หรือเจทิแห่งกลิงคะ มีอายุอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล (พุทธ
ศตวรรษที่ 5)

จารึกดังกล่าว กล่าวถึงเหตุการณ์ในสมัยของพระเจ้าขะระเวละ (Kharavela)
ผู้ปกครองกลิงคะซึ่งนับถือศาสนาเชน ทรงเอาพระทัยใส่นักบวชในศาสนาเชนที่อาศัยอยู่บริเวณถ้ํา

เหล่านี้ ซึ่งคงขุดขึ้นราวป 160 ก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 383) พวกอชีวิกะกลุ่มนี้อาจอพยพมาจากถ้ําแถบ

เทือกเขาบาราบาร์ ซึ่งขาดผู้อุปถัมภ์ จึงย้ายมาอยู่แถบโอริสสาที่กษัตริย์ (ในขณะนั้น) นับถือศาสนา
6
เชน และอาจเพื่อยังคงต้องการรักษารูปแบบการอยู่อาศัยในถ้ําตามแบบเชน

5 Singh : p.460.
6
Brown Percy; Indian Architecture (Buddhist and Hindu Periods), (Bombay: K.L.Bhargava& Co., 1965), p.28.