Page 324 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 316

า ที 8.18 ้ําห ายเ ข 1 ช อรานิก ะ า ที 8.19 ระเบียงทางเดิน (Verandah)
(Ranigumpha) ในบริเวณอ ทัยคีรี-ขัณ คีรี ของ ้ําห ายเ ข 10 ในบริเวณอ ทัยคีรี-ขัณ คีรี
(Udayagiri-Khandagiri) (Udayagiri-Khandagiri)

ที า: (Singh, 2008, 460) ที า: (Brown, 1965, pl.xxxi)

ประติมากรรมตกแต่งที่ถ้ําเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความคล้ายคลึงกับลวดลายประดับของ
พุทธสถานช่วงต้นหลายแห่ง เช่น ลายดอกนาคปุษปะและลายสัตว์มีป ก รวมถึงสัญลักษณ์หลายอย่าง

เช่น นันทิบาท ศรีวัตสะ สวัสติกะ ต้นไม้ ดอกบัวและงูก็พบได้บ่อย ส่วนบนเสามักพบภาพของม้า

สิงโต ช้าง อย่างไรก็ตามไม่มีภาพใดที่สามารถกล่าวได้อย่างชัดเจนว่าเป็นภาพประวัติของตีรถังกร
หรือเรื่องเล่าในศาสนาเชน แต่บางภาพ เช่นที่ถ้ํารานิกุมภะแสดงให้เห็นถึงเรื่องราวในราชสํานัก และ
7
การเดินทัพของกษัตริย์

า ตยกรร ้ํา บ า ตะวันตก (Western Ghat)
พื้นที่ า ตะวันตกเป็นบริเวณที่มีพัฒนาการของสถาปัตยกรรมถ้ําค่อนข้างชัดเจน มีถ้ําที่

มีชื่อเสียงอยู่ในบริเวณนี้จํานวนมาก บริเวณที่มีพัฒนาการในการสร้างสถาปัตยกรรมถ้ําในช่วงนี้ ที่

เด่นชัดคือทางตอนเหนือของโกนกัน (Konkan) (บริเวณชาย ั งตะวันตก ทางใต้ของเมืองบอมเบย์),
8
แถบ า ตะวันตกและแถบเทือกเขา สะหยะทริ (Sahyadri) ไกลเข้าไปถึงเอารังคบาท (Aurangabad)
เช่น ถ้ําภาชา (Bhaja) ป ตัลโขระ (Pitalkhora) และโกนดาเน (Kondane) เป็นชุมชนชาวพุทธ –
หินยาน (ภาพที่ 8.20)

7 Singh : p.461.
8
Harle, J. C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent (Hong Kong, 1994), p.45.