Page 348 - ตำราโบราณคดีอินเดีย

โบราณคดีอินเดีย | 340

า ที 8.62 ระ ิวะเต้นรํา เอ โ ร่าห ายเ ข 21

ที า: (Harle, 1992, 126)

้ําเอ โ ร่าห ายเ ข 16 – ้ําไกร า นา (Kailasanatha) (ภาพที่ 8.63-

8.64)
ขุดขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 7-8 ภายใต้การอุปถัมภ์ของพระเจ้ากฤษณะ I (ราว ค.ศ.

756-773 – พ.ศ. 1299 - 1316 ) แห่งราชวงศ์ราษ ระกู ะ (Rastrakuta) เป็นเทวสถานเนื่องในศาสนาฮินดูที่

ขุดลงไปในหินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในอินเดีย การก่อสร้าง(สลัก) คงเริ่มจากข้างบนลงมาด้านล่าง มีหลังคาหลาย
ชั้น เน้นการประดับตกแต่งภายนอกเช่นเดียวกับภายในด้วยประติมากรรมและภาพสลักเล่าเรื่องเทพเจ้าต่าง ๆ

(ภาพที่ 8.65)
การสร้างศาสนสถานที่ขุดหรือสลักจากหินนี้ ไม่ได้ปราก ที่ถ้ําไกรลาสเป็นแห่ง

แรก แต่ปราก มาแล้วที่มามัลลปุรัม บนชาย ั งทะเล 50 ไมล์ทางใต้ของมัทราส ซึ่งมีการสร้างอาคาร

ขนาดเล็ก 17 หลัง โดยสลักจากหินแกรนิตที่โผล่ขึ้นมาบนผิวดิน ภายใต้การอุปถัมภ์ของกษัตริย์
32
ราชวงศ์ปัลลวะ ที่มีชื่อเสียงคือ วิหาร 7 หลังที่ยังคงแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของอาคารไม้

32 Basham : pp.356-357.