Page 365 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 365

โบราณคดีอินเดีย | 357








                                  ในเดคข่านตะวันออก ปราก ร่องรอยของพุทธสถานที่สําคัญจํานวนมาก รวมถึงที่
                       อมราวดี ชัคคัยยเป ะ และนาคารชุนโกณฑะ (ภาพที่ 8.90)

                                  สถูปแถบอานธระมักสร้างด้วยอิฐขนาดใหญ่หรือหิน บางแห่งมีผังรูปกงล้อก่อด้วยอิฐ
                       ระหว่างซี่ล้อใช้ดินถม ลักษณะของกงล้อนี้น่าจะหมายถึงสัญลักษณ์ทางพุทธศาสนาคือจักร

                                  ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งของสถูปแถบอานธระ คือที่ทิศทั้งสี่ของสถูป (ทิศหลัก) มีมุขยื่น

                       ออกมาและเป็นที่ตั้งของเสาเดี่ยวสูง 5 ต้น ที่รู้จักกันในนามว่าเสาอายกะ (ayaka)  สันนิษฐานว่าเป็น
                       สัญลักษณ์ที่หมายถึงเหตุการณ์สําคัญ 5 อย่างในพุทธประวัติ คือประสูติ เสด็จออกมหาภิเนษกรมณ์

                                                   44
                       ตรัสรู้ ปฐมเทศนา และปรินิพพาน  นอกจากนี้ยังมีผู้ตีความว่าน่าจะหมายถึงพระพุทธเจ้า 5 พระองค์
                       คือ กกุสันธะ โกนาคมนะ กัสสปะ โคตมะ และเมตไตรยะ อย่างไรก็ตาม แท่นเสาอายกะนี้ก็ไม่ได้พบที่

                       สถูปทุกแห่งในแถบอานธระ (แต่ยังพบนอกดินแดนนี้อานธระคือที่ไวสาลีด้วย) นักวิชาการได้ตั้ง

                       ข้อสังเกตว่าสถูปที่นาคารชุนโกณฑะที่สัมพันธ์กับสง ์และนิกายจากศรีลังกาซึ่งให้ความสําคัญกับต้นโพธิ์
                                            45
                       ไม่ปราก การสร้างอายกะ  ในขณะที่พุทธสถานหมายเลข 9 ที่นาคารชุนโกณฑะ ที่มีอายกะเป็นของ
                                            46
                       นิกายอปร-มหาวินะเสลิยะ
                                  ในช่วงต้นที่ฐานและบางส่วนขององค์ระ ังของสถูปใหญ่บางองค์ ประดับด้วยแผ่นหิน
                       สลักภาพ เช่นสถูปที่อมราวดี ส่วนขององค์ระ ัง แนวรั้ว และโตรณะ ประดับด้วยภาพสลักที่สวยงาม


                                      อ ราวดี

                                  พุทธสถานที่อมราวดีตั้งอยู่ติดกับเมืองธานยก กะ (Dhanyakataka)  เมืองหลวงของ
                       สาตวาหนะ (ภาพที่ 8.91) จากการที่ได้พบจารึกอโศกที่นี่ ทําให้สันนิษฐานว่าการสร้างพุทธสถานอาจ

                       เริ่มตั้งแต่สมัยพระเจ้าอโศก สถูปอมราวดีมีขนาดใหญ่ที่สุดในอานธระประเทศ และได้รับการขนาน
                                                     47
                       นามในจารึกโบราณว่า “มหาเจติยะ”



















                        44 Singh, Upinder, A History of Ancient and Early Medieval India : From the Stone Age to the 12  Century (New
                                                                                            th
                       Delhi: EIH Ltd., 2008), p.453.
                        45
                         Mitra, Debala, Buddhist Monuments (Calcutta: Sree Saraswaty Press Ltd., 1971), p.208.
                        46
                         ASI : pp.34-35
                        47 Singh : p.452.
   360   361   362   363   364   365   366   367   368   369   370