Page 485 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 485
โบราณคดีอินเดีย | 477
า ที 9.43 ระ ท ร ระทับย น า ที 9.44 ระ ท ร ระทับย น
จากช ั ร (Jamalpur) รา จาก รา คริ ต ตวรร ที 5 ( ท ตวรร ที 10)
คริ ต ตวรร ที 5 ( ท ตวรร ที 10) ที า: (Rowland, 1953, 80)
ที า: (Ministry of Foreign Affairs, 2002, pl.33)
ระติ ากรร ใน า นา ินด
ในสมัยนี้ ลัทธิไวษณพนิกายเป็นที่นิยม ดังที่ได้พบจารึกและประติมากรรมรูปเคารพอวตาร
ต่างๆของพระวิษณุอย่างแพร่หลาย แต่อวตารที่เป็นที่นิยมมีอยู่ 4 อวตาร ได้แก่ วราหาวตาร (หมูป า),
นรสิงหาวตาร (ครึ่งคนครึ่งสิงห์), วามนาวตาร (พราหมณ์เตี้ย), และในปางที่เป็นมนุษย์ (manusa) คือ
วสุ-เทวะ-กฤษณะ โดยมักพบเป็นภาพสลักเล่าเรื่องบนผนังถ้ํา หรือเป็นประติมากรรมภายในเทวาลัย
ประติมากรรมลัทธิไวษณพนิกายพบที่มถุราเช่นเดียวกัน ที่เทวาลัยทศอวตารที่เทวคฤหะ
ปราก ภาพสลักเล่าเรื่องต่าง ๆ รวมถึงวสุเทวะ-กฤษณะ นรสิงห์ และวามนาวตาร ประติมากรรมที่น่า
ประทับใจภาพหนึ่งคือ รูปพระกฤษณะ-โควรรธนะ พบที่พาราณสี นับเป็นประติมากรรมศิลาลอยตัว
18
ขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยนี้ที่เป็นที่รู้จักกัน
18 Singh : p.513.
