Page 500 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 500
โบราณคดีอินนเดีย | 492
า ที 9.733 ิงหนา จากก ตังคันช า ที 9.774 ระ ท ร า ที 99.75 ระโ ิ ัตว
(Sultangaanj) หินชนวน ี ีดําขัด ัน จากกเบงกอ ั ช รี าง ิทไ กวีระ
คริ ตต ตวรร ที 122-13 ที า: (Rowwland, 1953,, (Sidddhaikavira)
( ท ตวรร ที 17-18) p pl.94) จจากนา ันทา
ที า: ((Harle, 1994, 213) ราว ค. .750 ( . . 12293)
ที า: (HHarle, 1994, 2208)
ระติ ากรรร ําริด ส่วนนใหญ่หล่อขึ้นนในราวคริสต์ศตวรรษที่ 9--10 (พุทธศศตวรรษที่
14-15) ที่นาลลันทา มักมีขนาดเล็ก หล่ออด้วยวิธี lost wax (ปั นหหุ่นด้วยขี้ผึ้งก่ก่อนแล้วใช้โลหหะผสม 8
ชนิดในปริมาณต่าง ๆ กันหหลอมเหลวเทลงในแม่พิมพ์พ์ขี้ผึ้ง) (ภาพที่ 9.76-9.78)
ศิลปะปาละ-เสนะ แพร่หหลายไปยังปรระเทศต่าง ๆ เช่น เนปาล ธิเบต ลังกา ชวาภาค
กลาง สุมาตรรา พม่า ไทย
ลักษณะประะติมากรรมมีมีแผ่นหลังที่มีมีลวดลายเจาาะเป็นรู ประะภามณฑลมีมีลวดลาย
ประกอบเป็นนเปลวไฟ ทีที่บัลลังก์และเชิงฐานมีรูปสัสัตว์ประดับ ลลวดลายเหล่านี้แสดงให้เห็นนถึงความ
28
เคลื่อนไหวอยูยู่ล้อมรอบประะติมากรรมตรรงกลางที่แสดดงความหยุดนิ่นง
28 สุภัทรดิศ ดิศกุล : หน้า 164.
