Page 76 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 76
โบราณคดีอินเดีย | 68
อาจสรุปได้ว่าราว 7,000 - 3,000 ป ก่อนคริสตกาลปราก ร่องรอยของสังคมแบบการ
ผลิตอาหารที่บาลูฉิสถาน (Baluchistan) และทางตอนเหนือของเทือกเขาวินธัย ราว 3,000 - 2,000
ป ก่อนคริสตกาล การตั้งถิ่นฐานแบบนี้เพิ่มขึ้นและกระจายตัวออกไป ในช่วงนี้ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งที่
เกิดขึ้นคือการปราก ร่วมกันของชุมชนแบบหินใหม่ ชุมชนหินใหม่-ทองแดง สังคมชนบทยุคทองแดง
50
สังคมเมืองยุคทองแดง และสังคมหาของป า-ล่าสัตว์
ร ท้ายบท
อินเดียมีวัฒนธรรมความเป็นอยู่ของมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์มาช้านาน รูปแบบ
ของวัฒนธรรมสมัยก่อนประวัติศาสตร์แตกต่างกันไปในแต่ละช่วงเวลาอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลง
ของธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมรวมถึงวิวัฒนาการทางกายภาพของมนุษย์ (ซึ่งนําไปสู่พัฒนาการทาง
ความคิด) นักโบราณคดีสามารถแบ่งพัฒนาการทางวัฒนธรรมของมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ใน
ประเทศอินเดีย (โดยการศึกษาเปรียบเทียบ) ออกได้เป็น
1) ยุคหินเก่า (Palaeolithic) วัฒนธรรมยุคหินเก่าจัดอยู่ในยุคไพลสโตซีน (ยุคทาง
ธรณีวิทยา) ในขณะที่ยุคหินกลางและยุคหินใหม่อยู่ในช่วงโฮโลซีน
2) ยุคหินกลาง (Mesolithic)
3) ยุคหินใหม่ (Neolithic)
1) ย คหินเก่า (Palaeolithic) แบ่งออกได้เป็น 3 ช่วง คือ
1.1) ย คหินเก่าตอนต้น (Lower Palaeolithic)
แหล่งโบราณคดีสมัยหินเก่าในอินเดียพบทั่วไปยกเว้นเขตที่ราบน้ําท่วมถึง (alluvial) ทาง
ภาคเหนือแหล่งที่พบมักเป็นพื้นที่ภูเขาหรือแถบชายขอบของหุบเขา เช่นแถบเทือกเขาโรหริ (Rohri) ในแคว้น
สินธุ์ และแถบ ั งเหนือของเทือกเขาวินธัย ไม่เคยพบโครงกระดูกมนุษย์สมัยหินเก่าในอินเดีย
ัก ณะควา เ นอย ่ - เป็นแบบหาของป า-ล่าสัตว์
ระเ ทของ ห ่ง - พบทั้งแหล่งที่อยู่อาศัยที่เป็นเพิงผา หรือที่โล่งแจ้ง รวมถึงแหล่ง
ผลิตเครื่องมือเครื่องใช้
ห ่งโบราณคดีที ําคั
- แหล่ง ภิมเบตกา (Bhimbetka) แถบเนินเขาอดัมครรห์(Adamgarh hill) บริเวณ
ลุ่มแม่น้ํานรรมทาในอินเดียภาคกลาง
- ที่อนัคปูร์ ซึ่งน่าจะเป็นแหล่งผลิตและแหล่งที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่ในสมัยหินเก่า
ตอนต้นในแคว้นราชสถาน (Rajasthan)
50
Singh : p.131.
