Page 79 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 79

โบราณคดีอินเดีย | 71








                                   ห ่งโบราณคดีที  ําคั  - แหล่งโบราณคดีหลายแห่งในบาลูชิสถาน ตัวอย่างที่เก่าที่สุด
                       และดีที่สุดคือที่เมหรครรห์ (Mehrgarh) ฮารัปปา (Harappa) และแถบเทือกเขาวินธัย

                                   ัก ณะเคร  อง  อเคร  องใช้  – เครื่องมือเครื่องใช้มีความสวยงามและประณีต ลักษณะ
                       เด่นคือ ขวานหินมีบ่าขวานหินขัดแบบหน้าเดียว และขวานหินขัดแบบสองหน้า

                                   ัก ณะ าชนะดินเ า - เครื่องปั นดินเผามีพัฒนาการมาก มี 2 แบบ คือ แบบผิวเรียบ

                       และแบบเขียนสี

                       4) ย คหินให ่–ทอง ดง (Neolithic-Chalcolithic)   ะช  ชนย คทอง ดง

                                   ัก ณะควา เ  นอย ่  -  มีการตั้งถิ่นฐานมีสังคมแบบการผลิตอาหารที่ Baluchistan

                       และทางตอนเหนือของเทือกเขาวินธัย
                                  ลักษณะเด่นคือการปราก ร่วมกันของชุมชนแบบหินใหม่ ชุมชนหินใหม่-ทองแดง สังคมชนบท

                       ยุคทองแดงสังคมเมืองยุคทองแดง และสังคมหาของป า-ล่าสัตว์ มีการเปลี่ยนแปลงระบบความเชื่อที่แสดงให้

                       เห็นถึงธรรมเนียมในการ ังศพ มีการใช้ผงสีแดงโรยบนศพแสดงถึงพิธีกรรมเกี่ยวกับความอุดมสมบูรณ์
                                  อาย  - 3,000 - 2,000 ป ก่อนคริสตกาล

                                   ห ่ง

                                     - ภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือ วั น รร อหรร (Ahar Culture) ลักษณะ
                       เด่นคือ ภาชนะสีดําและแดง เขียนลายเส้นและจุดด้วยสีขาว ในหุบเขาแคชเมียร์(The  Kashmir

                       valley), ที่เบอร์ซาโฮม
                                     - แคว้นราชสถาน ที่พลธัล (Balathal)

                                     -  อินเดียภาคกลางวั น รร กะยะ ะ (Kayatha culture)

                                     - แถบมัลวา (Malwa Region)
                                     -  เดคข่านตะวันตก พบการเพาะปลูก-เลี้ยงสัตว์แรกสุดในเดคข่านตะวันตก คือ

                       วั น รร  วั ทะ (Savalda)
                                     - ที่ราบลุ่มแม่น้ําคงคาตอนกลางและภาคตะวันออกของอินเดียเช่น ที่ฉิรันท์

                                     -  อินเดียใต้ แหล่งที่มีอายุเก่าที่สุดคือราว 2,900-2,400  ป ก่อนคริสตกาลได้แก่

                       แหล่งอุตนูร์ (Utnur) ปัลลวอย (Pallavoy)} โกเทกัล (Kodekal) และ วัตคัล (Watgal)
                                   ัก ณะเคร  อง  อ - เครื่องมือหินขนาดเล็ก และเครื่องมือเครื่องใช้ทองแดง
   74   75   76   77   78   79   80   81   82   83   84