Page 13 - รายงานวิจัยร้านยาหมอหวาน
P. 13

4


                       ในเวลาต่อมา ดร. เชสเตอร์ เอฟ. กอร์แมน (Chester F. Gorman) ดำเนินการขุดค้นในบริเวณ ถ้ำผาจัน

               ถ้ำปุงฮุง จังหวัดแม่ฮ่องสอน พบหลักฐานตัวอย่างพืชเพิ่มเติมอีก 3 ตระกูล ได้แก่


                      ชื่อวิทยาศาสตร์                               ชื่อสามัญ/ท้องถิ่น


                 Calamus spp.              พืชสกุลหวาย
                 Oryza spp.                พืชสกุลข้าว ข้าวที่ปลูกในเอเชีย คือ Oryza Sativa

                 Mangifera spp.            มะม่วง




                       ทั้งนี้จากหลักฐานที่ปรากฏสันนิษฐานได้ว่า มนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์มีกระบวนการเรียนรู้ผ่าน
               ประสบการณ์ที่สั่งสมมานาน โดยนำพืชพรรณจำพวกพืชหัวต่าง ๆ มาใช้เป็นอาหาร จากนั้นจึงนำมาประยุกต์ใช้ใน

               แง่ของสมุนไพรรักษาโรค และพัฒนาเป็นการรักษาพยาบาลและการแพทย์ต่อไป


               หลักฐานการรักษาโรคภัยช่วงก่อนพุทธศตวรรษที่ 18


                       เมื่อเข้าสู่ยุคประวัติศาสตร์บริเวณภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มมีการติดต่อรับวัฒนธรรมจาก

               ภายนอกมาผสมผสานกับวีถีชีวิตและวัฒนธรรมท้องถิ่น ก่อเกิดเป็นรัฐต่าง ๆ อาทิ ทวารวดี ศรีวิชัย เจนละ และ

               เขมร เป็นต้น ทั้งนี้ในด้านการแพทย์ก็ได้รับอิทธิพลจากการติดต่อกับดินแดนต่าง ๆ มาผสมผสานเข้ากับการรักษา

               แบบพื้นเมือง ปรากฏเป็นหลักฐานทางการรักษาได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

                       ในสมัยทวารวดี ปรากฏหลักฐานที่แสดงถึงการรักษาพยาบาลคือ แท่นหินและหินบดยา ซึ่งพบในหลาย

               แหล่งโบราณคดีสมัยทวารวดี เช่น นครปฐม อู่ทอง เป็นต้น โดยแท่นหินบดมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้ามี

               ฐานรองรับ  ส่วนกลางเว้าเป็นแอ่งลึกมีร่องรอยของการใช้งาน และหินบดยาเป็นทรงกระบอก ส่วนกลางคอดกิ่ว

               เนื่องด้วยการใช้งานเช่นเดียวกัน สันนิษฐานว่าใช้ในการบดยาจำพวกสมุนไพรต่าง ๆ ทั้งนี้รูปแบบและวิธีการใช้งาน

                                5
               ยังคงมีมาถึงปัจจุบัน













                       5  ผาสุข อินทราวุธ, ทวารวดี : การศึกษาเชิงวิเคราะห์จากหลักฐานทางโบราณคดี = Dvaravati : a critical study
               based on archaeological evidence, (กรุงเทพฯ : อักษรสมัย, 2542), 169.
   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18