Page 216 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 216
ศำสนำพรำหมณ์ ดังได้พบร่องรอยโบรำณสถำนในศำสนำพรำหมณ์
(ไศวนิกำย) บนเขำคำ อ ำเภอสิชล ซึ่งมีอำยุอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ ๑๔-๑๖
ภำพที่ ๓๗ โบรำณสถำนเขำคำ อ ำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมรำช
๒.๒.๗ สทิงพระ จังหวัดสงขลำ มีร่องรอยชุมชนโบรำณ
บริเวณสทิงพระ มีกำรขุดค้นในบริเวณตัวเมืองโบรำณ โดยขุดค้นบริเวณ
โรงเรียนในเมือง พบเตำเผำภำชนะ (เตำปะโอ) เครื่องถ้วยสมัยศรีวิชัยสีขำว
นวล ปะปนกับเครื่องถ้วยจีนสมัยรำชวงศ์ซุ่งตอนปลำยต่อสมัยรำชวงศ์หยวน
(พุทธศตวรรษที่ ๑๗-๑๘)
๒.๒.๘ ยะรัง จังหวัดปัตตำนี เมืองโบรำณยะรังเป็นที่ตั้งของ
ชุมชนเก่ำแก่ขนำดใหญ่ ตำมที่จีนเอ่ยถึงลังยำเสียว (อำหรับเรียกว่ำ ลังกำ
สุกะ) ว่ำมีควำมส ำคัญตั้งแต่ช่วงพุทธศตวรรษที่ ๑๓ เป็นต้นไป กรมศิลปำกร
ได้ท ำกำรขุดค้นและขุดแต่งโบรำณสถำนในบริเวณบ้ำนจำเละ บ้ำนวัดและบ้ำน
[๒๐๕]
