Page 300 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 300
ภำพที่ ๑๓ พนังหรือคันดินของบำรำยตะวันออก
ซึ่งปัจจุบันพื้นที่เก็บกักน ้ำภำยในบำรำยตื้นเขินกลำยสภำพเป็นที่นำ
พระเจ้ำยโศวรมันที่ ๑ โปรดให้สร้ำงศำสนสถำนขึ้นบนภูเขำอีก
หลำยแห่ง นอกจำกบนเขำพนมบำแค็งแล้วยังโปรดให้สร้ำงศำสนำสถำนขึ้น
บนเขำพนมโกรมและเขำพนมบกด้วย กำรก่อสร้ำงศำสนสถำนบนภูเขำ
สะท้อนให้เห็นถึงกำรสืบทอดคติควำมเชื่อดั้งเดิมของขำวเขมรที่มีต่อภูเขำว่ำ
ภูเขำเป็นสถำนที่ศักดิ์สิทธิ์ศูนย์รวมแห่งอ ำนำจเพรำะภูเขำเป็นที่ประทับของ
เทพเจ้ำสิ่งก่อสร้ำงต่ำงๆ ที่พระเจ้ำยโศวรมันที่ ๑ โปรดให้สร้ำงขึ้นที่เมือง
พระนครนั้นแสดงให้เห็นถึงควำมยิ่งใหญ่ของรำชอำณำจักรกัมพูชำในรัชสมัย
ของพระองค์เป็นอย่ำงดี
พระรำชอ ำนำจทำงกำรเมืองของพระองค์ขยำยกว้ำงออกไปไกล
มีกำรค้นพบจำรึกของพระองค์ในเขตประเทศลำวตอนใต้ และในเขต
ภำคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยด้วย หลังจำกที่พระเจ้ำยโศวรมันที่ ๑
สิ้นพระชนม์ลง พระโอรสของพระองค์เสด็จขึ้นครองรำชย์สืบต่อมำ
ทรงพระนำมว่ำ พระเจ้ำหรรษวรมันที่ ๑
[๒๘๙]
