Page 317 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 317
พระเจ้าตรีภูวนาทิตยวรมัน (ราว พ.ศ. ๑๗๐๘ - ๑๗๒๐) ทรง
ครองรำชย์อยู่รำว ๑๒ ปี กองทัพจำมบุกโจมตีเมืองพระนคร และพระองค์ก็
สิ้นพระชนม์ลงในกำรโจมตีของกองทัพจำมครั้งนั้นเอง กองทัพจำมยึดเมือง
พระนครได้ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เมืองพระนครถูกท ำลำย พระรำชอำณำจักรกัมพูชำ
ต้องตกอยู่ภำยใต้อ ำนำจของพวกจำมถึง ๔ ปี จึงได้รับอิสรภำพกลับคืนมำโดย
กำรน ำของเจ้ำชำยชัยวรมัน ซึ่งเป็นโอรสของพระเจ้ำธรณินทรวรมันที่ ๒
หลังจำกที่เจ้ำชำยชัยวรมันทรงท ำสงครำมขับไล่พวกจำมออกไปจำก
แผ่นดินกัมพูชำแล้ว พระองค์ก็เสด็จขึ้นครองรำชย์ทรงพระนำมว่ำ พระเจ้ำ
ชัยวรมันที่ ๗
พระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ (พ.ศ. ๑๗๒๔ - ราว ๑๗๖๓) ในรัชกำลนี้ถือ
เป็นยุคแห่งควำมรุ่งโรจน์อีกครั้งในประวัติศำสตร์ของรำชอำณำจักรกัมพูชำ
อำณำเขตของบ้ำนเมืองขยำยกว้ำงไกลออกไปมำก หลังจำกขับไล่พวกจำม
ออกไปจำกเมืองพระนครได้แล้ว ก็ทรงยกทัพไปตีอำณำจักรจัมปำได้ หลังจำก
นั้นทรงขยำยพระรำชอ ำนำจของพระองค์ขึ้นไปทำงตอนเหนือถึงเมืองซำยฟอง
ใกล้ๆ เวียงจันทน์ในประเทศลำว ทำงตะวันตกเข้ำไปถึงดินแดนแถบลุ่มแม่น ้ำ
เจ้ำพระยำในภำคกลำงของประเทศไทย
ส ำหรับที่เมืองพระนครนั้นเนื่องจำกสัญลักษณ์แห่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ที่คุ้มครองเมืองถูกท ำลำยลง พระองค์จึงทรงฟื้นฟูขึ้นใหม่ด้วยกำรสร้ำง
ศำสนสถำนขนำดใหญ่ขึ้นหลำยแห่งในเมืองพระนคร เชื่อกันว่ำศำสนสถำน
หลังแรกที่พระเจ้ำชัยวรมันที่ ๗ สร้ำงขึ้นคือปรำสำทบันทำยกเด็ย (บันทาย
กุฎี) ต่อจำกนั้นโปรดให้สร้ำงปรำสำทเพื่ออุทิศถวำยแด่พระรำชมำรดำ
(ปราสาทตาพรหม) สร้ำงปรำสำทเพื่ออุทิศถวำยแด่พระรำชบิดำขึ้นในบริเวณ
ที่พระเจ้ำชัยวรมันทรงท ำสงครำมกับพวกจำมและทรงได้รับชัยชนะ (คือ
ปราสาทพระขรรค์) สร้ำงปรำสำทขึ้นกลำงบำรำยชัยตฏำกะ (คือปราสาท
นาคพัน) และสิ่งส ำคัญยิ่งคือทรงสร้ำงเมืองพระนครหลวงขึ้นเป็นรำชธำนีแห่ง
ใหม่ในบริเวณเมืองพระนครด้วย ที่กลำงเมืองหลวงแห่งใหม่นี้โปรดให้สร้ำง
ศำสนบรรพตประจ ำรำชธำนี (คือปรำสำทบำยน) ขึ้นด้วย
[๓๐๖]
