Page 320 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 320
ส่วนที่บริเวณรอบนอกเมืองพระนครรวมทั้งในแว่นแคว้นต่ำงๆ ที่
พระรำชอ ำนำจของพระองค์แผ่ไปถึงก็โปรดให้มีกำรก่อสร้ำงศำสนสถำนขึ้น
อีกหลำยแห่ง ที่ส ำคัญได้แก่ ปรำสำทพระขรรค์ก ำพงสวำย ปรำสำทวัดนคร
ปรำสำทตำพรหมบำตี ปรำสำทบันทำยฉมำร์ ฯลฯ
นอกจำกนี้ยังมีกำรสร้ำงถนนที่ตัดตรงจำกเมืองพระนครหลวงไปยัง
แว่นแคว้นรอบนอกหลำยสำยตำมเส้นทำงสำยต่ำงๆ เหล่ำนั้นได้โปรดให้สร้ำง
“บ้ำนมีไฟ” ขึ้น ๑๒๑ แห่ง และด้วยเหตุที่พระองค์ทรงเอำพระทัยใส่ต่อควำม
เจ็บป่วยของประชำชน จึงโปรดให้สร้ำงโรงพยำบำลอีก ๑๐๒ แห่งขึ้นใน
รำชธำนีและตำมแว่นแคว้นต่ำงๆ ที่ตกอยู่ในพระรำชอ ำนำจของพระองค์ด้วย
ส ำหรับในประเทศไทยมีกำรค้นพบร่องรอยหลักฐำนสิ่งก่อสร้ำงต่ำงๆ ในสมัย
ของพระเจ้ำชัยวรมันที่ ๗ ในภำคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นจ ำนวนมำก
ภำพที่ ๓๓ ปรำสำทบันทำยฉมำร์ สมัยพระเจ้ำชัยวรมันที่ ๗
ตั้งอยู่ทำงตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชำ
[๓๐๙]
