Page 324 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา

พระเจ้าชัยวรมันที่ ๘ (พ.ศ. ๑๗๘๖ - ๑๘๓๘) พระรำชำองค์นี้ทรง
นับถือศำสนำพรำหมณ์ และโปรดให้มีกำรก่อสร้ำงศำสนสถำนขึ้นที่เมือง
พระนครหนึ่งแห่ง คือปรำสำทมังคลำรถ เชื่อกันว่ำในรัชกำลนี้คงจะมีกำร
ท ำลำยรูปเคำรพในศำสนำพุทธที่ประดับตกแต่งอยู่ตำมศำสนสถำนที่สร้ำงขึ้น
ในสมัยพระเจ้ำชัยวรมันที่ ๗ ด้วย เพรำะเรำจะพบว่ำบรรดำภำพสลัก
รูปพระพุทธรูปที่ปรำกฏอยู่ตำมหน้ำบัน ทับหลัง เสำนำงเรียง ที่อยู่ตำม
ศำสนสถำนที่สร้ำงขึ้นในสมัยพระเจ้ำชัยวรมันที่ ๗ จะถูกกะเทำะท ำลำยออก
จนหมด
ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนว่ำศำสนำพุทธลัทธิลังกำวงศ์ได้เริ่ม
แพร่หลำยเข้ำมำในรำชอำณำจักรกัมพูชำแล้วด้วย เนื่องจำกพระโอรสของ

พระเจ้ำชัยวรมันที่ ๗ พระองค์หนึ่งเคยเสด็จไปประทับอยู่ลังกำ พระเจ้ำ
ชัยวรมันที่ ๘ ครองรำชย์อยู่นำนรำว ๕๐ กว่ำปี ก็สละรำชสมบัติให้รำชบุตร
เขยเสด็จขึ้นครองรำชย์สืบต่อมำ ทรงพระนำมว่ำ พระเจ้ำศรีนทรวรมัน
พระเจ้าศรีนทรวรมัน (พ.ศ. ๑๘๓๘ - ๑๘๕๐) ในรัชกำลนี้ดู
เหมือนว่ำเมืองพระนครยังคงเจริญรุ่งเรืองอยู่ ทำงจีนส่งคณะทูตเดินทำงมำ
ทวงเครื่องรำชบรรณำกำรจำกรำชอำณำจักรกัมพูชำด้วย และหนึ่งในคณะทูต
คนหนึ่งที่เดินทำงมำพระรำชอำณำจักรกัมพูชำครั้งนี้ชื่อ “จิวตำกวน”
ซึ่งหลังจำกที่เดินทำงกลับไปประเทศจีน ท่ำนได้บันทึกควำมทรงจ ำที่ท่ำน
ได้ยิน ได้พบ ได้เห็นในระหว่ำงที่พ ำนักอยู่ในรำชอำณำจักรกัมพูชำไว้ และ
บันทึกนี้กลำยเป็นหลักฐำนส ำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งในกำรศึกษำประวัติศำสตร์ของ
รำชอำณำจักรกัมพูชำ เพรำะมีเรื่องเล่ำมำกมำยที่เกี่ยวกับเมืองพระนคร
พระรำชวังหลวงศำสนสถำนที่ส ำคัญ พระรำชพิธีและพระรำชประเพณีที่ส ำคัญ
รวมทั้งสภำพสังคมและชีวิตควำมเป็นอยู่ของผู้คนในรำชส ำนักและของ
ชำวเมืองทั่วไปด้วยเรื่องรำวที่ท่ำนบันทึกไว้ถึงแม้จะมีบ้ำงที่มีรำยละเอียด
เกินเลยควำมจริง แต่ก็มีเรื่องรำวอีกมำกมำยที่สำมำรถตรวจสอบได้จำกภำพ
สลักเล่ำเรื่องตำมศำสนสถำนและจำกข้อควำมในศิลำจำรึกที่พลใน
รำชอำณำจักรกัมพูชำ พระเจ้ำศรีนทรวรมันทรงครองรำชย์อยู่ ๑๒ ปี ก็ทรง

[๓๑๓]