Page 355 - โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในประเทศไทย ฉบับคู่มือครูสังคมศึกษา
P. 355
เมืองพิษณุโลกก็เป็นเมืองที่ไม่อยู่ในฐำนะที่จะต้ำนทำนกองทัพที่มีก ำลังพล
มำกได้ อยุธยำจึงต้องหำทำงสกัดอิทธิพลของอำณำจักรล้ำนนำเสียก่อน
แต่กำรที่จะส่งกองทัพไปรุกรำนโดยตรงไม่น่ำจะท ำได้ เพรำะอำจเป็นเหตุให้
อำณำจักรล้ำนนำส่งกองทัพมำช่วยเหลือ เนื่องจำกเป็นมิตรที่ดีต่อกันได้
ดังนั้นขุนหลวงพระงั่วกษัตริย์อยุธยำในขณะนั้นจึงใช้วิธีรุกรำน
หัวเมืองชำยแดนของสุโขทัย เพื่อหยั่งก ำลังของสุโขทัยและดูท่ำทีของล้ำนนำ
บำงครั้งถึงกับเข้ำโจมตีเมืองส ำคัญของสุโขทัยด้วย พงศำวดำรฉบับหลวง
ประเสริฐอักษรนิติ์ กล่ำวว่ำ
- พ.ศ. ๑๙๑๔ สมเด็จพระบรมราชา (ขุนหลวงพระงั่ว) มีชัยชนะต่อ
เมืองเหนือทั้งปวง
- พ.ศ. ๑๙๑๕ กองทัพอยุธยายกไปตีเมืองนครพังคา และเมือง
แสงเชราได้เมือง
- พ.ศ. ๑๙๑๖ กองทัพอยุธยายกทัพไปตีเมืองชากังราว พระยา
ไสแก้วกับพระยาค าแหงสู้รบป้องกันเมือง พระยาไสแก้วเสียชีวิตในที่รบ
- พ.ศ. ๑๙๑๙ กองทัพอยุธยายกทัพไปตีเมืองชากังราว ทัพพระยา
ผากองเจ้าเมืองน่านยกมาช่วย แต่ไม่สามารถต้านทานกองทัพอยุธยาได้
พระยาผากองต้องถอยทัพกลับไป กองทัพอยุธยาจับทหารชาวน่านได้
จ านวนมาก
เมื่อพระมหำธรรมรำชำที่ ๒ ยอมแพ้ต่อสมเด็จพระบรมรำชำธิรำช
แห่งกรุงศรีอยุธยำแล้ว สุโขทัยถูกแบ่งออกเป็น ๒ ส่วน และหมดควำมส ำคัญ
ลงทันที พระมหำธรรมรำชำที่ ๒ สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. ๑๙๔๓ โดยมีพระยำ
ไสลือไทยผู้เป็นหลำนอำขึ้นครองรำชสมบัติสืบต่อมำ
พระยาไสลือไทย (พระมหำธรรมรำชำที่ ๓)
พระยำไสลือไทย หรือพระมหำธรรมรำชำที่ ๓ ครองรำชย์สืบต่อมำ
คงมีพระประสงค์ที่จะสร้ำงควำมรุ่งเรืองให้กับอำณำจักรสุโขทัยอีกครั้ง สิ่งที่ไม่
อำจทรำบได้เนื่องจำกขำดหลักฐำนอันสมบูรณ์ในกำรแปลควำมคือ ในช่วงกำร
[๓๔๔]
