Page 101 - ตำราโบราณคดีอินเดีย
P. 101

โบราณคดีอินเดีย | 93








                                  อินเดียเหน อ  ะ ากี  าน (  ่   ่น้ํา ิน    ะบา  ชิ  าน)
                                  บริเวณชายแดนตะวันตกของอนุทวีปอินเดีย แถบบาลูชิสถานตอนกลางและตอนใต้ ได้

                       พบเครื่องมือเหล็ก และสําริดร่วมกับภาชนะดินเผาแบบหม้อพรมน้ํามีพวยในวัฒนธรรมหินตั้ง บาง
                       แหล่งพบร่วมกับหลุมศพสมัยคันธาระและหลุม ังศพยุคเหล็ก ดังนั้นอายุของการใช้เหล็กทางตะวันตก

                                                                                                      27
                       เฉียงเหนือของอินเดียจึงค่อนข้างคลุมเครือ อยู่ในช่วงตั้งแต่ประมาณ 1,100 - 500 ป ก่อนคริสตกาล

                                  อินเดียเหน อ  บ  ่   ่น้ําคงคา-ย  นา
                                  บริเวณนี้เป็นศูนย์กลางสําคัญของพวกอารยันซึ่งรู้จักกันในชื่อ “พรหมวรรต” หรือ

                       “พรหมรรษิเทศะ” ตั้งแต่ตอนปลายของยุคพระเวทเป็นต้นมาเป็นช่วงกําเนิดเมืองสําคัญ ๆ ใน
                       ประวัติศาสตร์อินเดียรวมถึงการปราก ของพุทธศาสนา ศาสนาเชน และลัทธิอื่น ๆ ที่ต่อต้านพิธีกรรม

                       ของพระเวท

                                  วรรณกรรมพระเวทยุคหลัง แสดงภาพให้เราเห็นถึงชีวิตและวัฒนธรรมในช่วงนั้น มีการ
                       กล่าวถึงการเพาะปลูกข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ข้าวฟ าง และข้าวเจ้า  ส่วนการใช้เหล็กมีกล่าวถึงหลายครั้ง

                       นอกจากนี้วรรณกรรมยังแสดงให้เห็นถึงสังคมที่มีความซับซ้อนมากขึ้น กล่าวถึง “ชั้นวรรณะ” การค้า
                       และงาน  มือ  แต่จากหลักฐานทางโบราณคดีกลับแสดงให้เห็นว่าดินแดนเหล่านี้ในช่วงเวลาดังกล่าว

                       ยังคงอยู่ในช่วงกึ่งก่อนประวัติศาสตร์

                                  แหล่งโบราณคดีที่สําคัญทางตอนบนของลุ่มน้ํา เช่น หัสตินาปุระ กุรุเกษตร อหิจฉตระ
                       อินทรปรัสถ์  ที่หัสตินาปุระการอยู่อาศัยยุคเหล็กที่เก่าที่สุด พบเครื่องมือเหล็กร่วมกับภาชนะดินเผา

                       แบบ Painted Grey Ware เนื้อละเอียด ถัดลงมาแถบมัธยเทศะ แหล่งกําเนิดอารยธรรมลุ่มแม่น้ําคงคา

                       จนถึงบริเวณที่บรรจบกันของแม่น้ําคงคา-ยมุนา รวมถึงอุตตรประเทศตะวันออกและพิหาร มีแหล่ง
                       โบราณคดีที่สําคัญ เช่น ราช าต (Rajghat), ประหลาดปุร์ (Prahladpur), โกสัมพี (Kosambi), ฉิรันท์

                       (Chirand), และโสนปูร์ (Sonpur)  ซึ่งค่าอายุของชั้นดินที่ปรากฎการใช้เหล็กที่โสนปูร์อยู่ที่ 770 ป ก่อน
                                                                                     28
                       คริสตกาล เครื่องปั นดินเผาที่พบร่วมส่วนใหญ่เป็นแบบ black and red ware



















                        27 Allchin : pp.311-316.
                         Allchin : p.320.
                        28
   96   97   98   99   100   101   102   103   104   105   106